Reis naar Nomandië

Camperplaats Eeklo ( 51.17864, 03.54911 )

Donderdagmorgen 28 mei vertrokken we rond de klok van zes uur richting Belgie. Zo vroeg zult u zeggen!! Inderdaad, maar de reden is dat het bij Antwerpen tegen acht uur een enorme chaos kan zijn, zodat we die in ieder geval proberen voor te zijn. Onze eerste stop richting Normandie zal zijn de camperplaats in Eeklo waar we vorig jaar ook een paar nachten gestaan hebben. Vandaaruit willen we op de fiets naar Gent om deze plaats te bezichtigen, hebben we gelijk de beentjes weer eens warm gedraaid. Woensdag hebben we de camper gereed gemaakt. Er ontstonden nog wel enige probleempjes n.m in verband met het EK toch maar een omvormertje gekocht van 150 watt voor het geval we op een camperplaats terecht komen waar geen stroom is. Tijdens het uitproberen bleek een en ander niet goed te gaan want zodra de TV aanstond en ik daarna de receiver aanzette ging de TV uit. Voor mij niet te begrijpen daar de TV slechts 35 watt is en de receiver nog minder. Blijkt dat de piekspanning tijdens het aanzetten waarschijnlijk te hoog is. Slechte voorlichting door de verkoper dus weg 45 euri. Gelukkig blijkt het hele spul ook op 12 volt aan te sluiten dus dat probleem is inmiddels na het maken van diverse snoertjes ook opgelost. Heb voor de zekerheid toch nog maar een 105 amp accu aangeschaft mocht Nederland heel ver komen. Ja toch???? of niet?????. Het andere probleem was dat bij het controleren van het fietsenrek de bevestigingsstrips ,die je aan moet trekken om de wielen vast te zetten, allemaal verdwenen waren. Ook dit is weer opgelost voor een 25 tal euri die ik ga declareren bij de persoon die ze eraf gehaald heeft. Daarvan is echter het probleem dat die niet bekend is, dus....... Ook de versiering aan de camper i.v.m het EK zit er op.
Het is nu bijna half acht en zitten nog zo`n 30 km van Eeklo. De reis is dus voorspoedig gegaan. Het weer is iets minder daar het regent.

Vandaag in Eeklo rondgelopen, daar het weer niet echt goed was. Ook de fietstocht naar Gent werd afgeblazen. Achteraf hadden we misschien wel beter kunnen gaan daar het weer later in de middag aardig opknapte, maar goed. Nu zijn we op weg naar Gravelines. Op dit moment staan we in Diksmuide . Een mooie plaats met veel oude historische gebouwen, en natuurlijk aan de koffie met een nog heerlijke bolus uit het Brabantse Land.

Camperplaats Gravelines ( 51.00782, 02.11859 )

Op 30 mei wederom vroeg vertrokken, mede door het slechte weer, richting Gravelines, waar we municipalcamping "Des Dunes" hadden uitgezocht met alle voorzieningen tegen een prijs van 10,00 euro. Op de tussenstop in Diksmuide hebben we nog getracht een Wifi finder te kopen, maar helaas deze waren uitverkocht. Toch hebben we op het grote plein geinternet en even een email naar de kinderen gestuurd. Na een mooi plekkie gekregen te hebben zijn we al vrij snel op de fiets gestapt om de omgeving en de camperplaats in Gravelines bij de jachthaven te bekijken. Leuke plaats, maar geen voorzieningen. Interessant was wel de pier met zijn enorme gefabriceerde rotsblokken ter bescherming en het super grote strand waar de zeilers met een karretje geweldig aan hun trekken kwamen.

31 mei. Fietsen in Frankijk gaat niet zoals in Nederland. Nu zijn we wel iets gewend door onze fietstochten in Tunesie waar je soms ook gewoon over de grote weg fietst, maar in deze omgeving ontbreekt het echt aan normale fietspaden en al helemaal aan goede bewegwijzering voor fietsers. Een echt veilig gevoel gaf dat niet op weg naar Duinkerken, maar goed, we zijn aan de boulevard gekomen na vele verkeerde weggetjes te zijn ingeslagen. Dan is het toch wel prettig als je voor de zekerheid je navigatiesysteem hebt meegenomen. Een drukke plaats Duinkerken met wel een mooie boulevard en centrum waar het nodige aan gebouwen te zien is.

Op 1 juni zijn we zo veel als mogelijk langs de kust gefietst naar Calais. De camperplaatsen daar vielen ons wel tegen. De camperplaats bij de de ingang van de haven viel nog een beetje enigszins in de smaak al was dit meer omdat je kon genieten van de grote kolossen van veerboten die af en aan gingen naar Engeland. Veel camperaars overigens die we de boot op zagen rijden. Ook hier weer de nodige historische gebouwen waaronder het schitterende raadhuis. Op de terugweg wilden we door het natuurreservaat rijden. Dit bleek achteraf niet zo’n goede keuze te zijn daar het pad meer weg had van een MTB tocht dan van een fietstochtje. Wel was de natuur heel mooi hier maar zou men wat meer aandacht moeten besteden aan een fietspad langs de kust.

Camperplaats Equihen-plage ( 50.67910, 01.56884 )

Op 2 juni begon de dag qua weer heel slecht, regen regen en nog eens regen. Voor de camperrit was dat niet echt heel erg, maar we waren van plan het een en ander te bekijken langs de kust zoals Cap Blanc Nez en Cap Gris Neh waar je een schitterend uitzicht zou hebben. Welnu we hadden ongeveer een zicht van tien meter tot twintig meter zodat we Engeland aan ons voorbij moesten laten gaan. Wel hebben we het museum "le mur d’Atlantique" bezocht wat echt de moeite waard was. Als je dit ziet dan moet Hitler toch wel goed voorbereid de oorlog ingegaan zijn daar volgens mij kosten nog moeite zijn gespaard aan materialen. Onderweg hebben we nog de camperplaats bij Tardinghen bezocht. Bij mooi weer is dit uiteraard een schitterende plaats door de vergezichten die je hier hebt, alleen met dit weer geeft het een troosteloze aanblik. Uiteindelijk zijn we in Equihen-plage terecht gekomen waar we een mooi plekkie hadden vlakbij het strand, waar we later op de dag een strandwandeling hebben gemaakt. Opvallend hier waren de enorme rotsblokken die op het strand lagen waarvan we ons afvroegen hoe ze daar in godsnaam komen.

Dinsdag 3 juni: Vanmorgen was het weer wederom niet best. Mist en laaghangende bewolking brachten het zicht niet verder dan een 30 tal meters. Het was de bedoeling op de fiets naar Bologne sur Mer te gaan om daar het een en ander te bezichtigen. Het tijdstip om te vertrekken werd daardoor naar later op de dag verschoven omdat de weersvoorspelling was dat de zon in aantocht was. Dit zou ook de eerste test voor het vrouwtje worden of ze met een kunstknie en kunstheup de tocht zou volbrengen met behulp van haar elektrische fiets. Welnu dat laatste viel niet mee daar er stukken waren dat de kracht haar in de steek liet en we moesten lopen. Gelukkig waren de stukken niet al te groot en werd het goedgemaakt door de afdaling die meestal daarna volgde. Bolgne sur Mer is een drukke stad waar veel te zien was zoals diverse kathedralen, een kasteel en vele andere oude gebouwen. Leuk was ook de vissershaven waar je live getuige kon zijn van het aan wal brengen van de vangst om na sortering direct te worden afgevoerd naar de kraampjes amper tien meter verder of in de gereedstaande busjes verdween, richting???. Al kijkend naar dit gebeuren vielen de oogjes op visbakken afkomstig uit o.a Urk, Harlingen en Scheveningen. Hoe ze daar terecht komen is even een raadsel, maar goed. Verser kan dus niet.Onderweg naar "huis" even de super aangedaan voor de vulling van onze maag, waarna we van het zonnetje hebben zitten genieten in een luie stoel 100 meter boven de zee, genietend van een prachtig zicht op de rotsen en het strand. Morgen gaan we verder, waar….. dat zien we wel.

4 juni: municipal camping l’Oree du Bois, Chemin Blanc  62180 Rang-du-Fliers

Vanmorgen Equihen-Plage verlaten op weg naar Le Touqet. Daar zouden een paar mooie camperplekken staan volgens de boeken. Navigatiesysteem aangezet en rijden maar. Tot Le Touqet ging het goed en gaf de tom tom aan dat we ons doel bereikt hadden. Om ons heen kijken, maar geen camperplek te zien. Dan maar vragen in ons schoolfrans, al ben ik wel een franse cursus aan het volgen. Dit is echter toch iets anders als je met de praktijk geconfronteerd wordt. Gelukkig wist de man ons exact te vertellen waar we moesten zijn en hadden het snel gevonden. Volgens het boekwerk zou er stroom zijn, in ons geval belangrijk om de elektrische fiets op te laden. En inderdaad er stonden een groot aantal zuilen maar helaas kwam daar nog een 0.00000000001 volt uit. Wel stond er een sani-zuil waar je voor 2 euro 55 minuten stroom kon krijgen. Dat vonden we echt te gek dus op naar de volgende camperplaats die volgens de tom tom op twee kilometer afstand moest staan. Hier ging het dezelfde kant op als de eerste keer, bestemming bereikt maar geen camperplek. Gelukkig werden we op ons wenken bedient met een derde plek die zou zijn aan bij een jachthaven. Bij het aanrijden zagen we al dat het druk was en het een mooie plek was, maar ook hier 2 euri voor 55 minuten stroom. Uiteindelijk besloten om dan maar naar een municipalcamping in Rang du Flierz te gaan. In dit geval kwam het wel goed uit, konden we weer eens lekker douchen. Na het eten de fietsen gepakt en op weg naar de plaats Berck. De boulevard was mooi en toevallig was het hoog water zodat we op enkele meters van het water de boulevard af konden rijden. De plaats zelf stelt niet veel voor en er zijn weinig historische gebouwen te zien. Waarschijnlijk heeft de oorlog hier mee te maken. Soms zag je wel een heel oud huis staan tussen gebouwen van jongere leeftijd, wat eigenlijk geen gezicht was, zie foto ( komt nog). Om wat meer te weten te komen over eventuele fietstochten toch maar even naar het Office du Tourisme. Kom je bij de balie zitten hier drie schoonheden die je enkel in het Frans te woord staan. Wat zijn wij als Hollanders dan toch gezegend met kennis in het Frans, Duits en engels wat je op school sowiezo geleerd moest hebben, althans bij ons en toch zeker als je aan een VVV balie gaat werken. Helaas kon men ons geen fietsroutes aanbieden zodat we de middag wat rondgereden hebben. Bij terugkomst een lekkere bak koffie met een amaretto’tje wat gelijk het Zwitserlevengevoel opriep, om daarna een lekker warm maal met asperges naar binnen te werken. Hoe lang het geleden is weet ik niet maar afwassen daarna in ieder geval heeeeeeeeeeel lang geleden. Tegen de avond nog even een Fon gezocht en gevonden, maar helaas zoals zo vaak geen verbinding. Gisterenavond was dat anders op de camperplaats in Equihen waar we bijna twee uur hebben zitten internetten en met skype ge-chat met onze zoon en schoondochter die erover enkele weekjes een etertje bij zullen krijgen. Morgen willen we het binnenland in fietsen.

5 juni 2008 bracht een uitstekende start. Rond de klok van zeven uur werden we wakker gemaakt door een stralende zon, wat uitstekend uitkwam i.v.m de avond ervoor ingevoerde fietstocht richting binnenland. We hadden een fietsroute uitgezet en berekend van zo’n 40 kilometer via een groot aantal kleine gehuchtjes. Welnu, dat bleek wel want het werd een echte zoektocht door het ontbreken van namen bij rotondes of kruisingen. Volgens andere mensen waren er genoeg fietsroutes in de omgeving, maar wij hebben ze niet gezien en evenmin de routebordjes. Gelukkig bracht onze franse cursus en mevrouw tom tom weer de nodige hulp zodat we niet of nauwelijks oponthoud hadden. In die kleine plaatsjes was nauwelijks iets te zien, maar des te meer op de velden waar de gewassen voor enorme kleurschakeringen zorgden. Vooral de klaprozen waren weelderig in aantal en staken qua kleur boven alles uit natuurlijk. Het was op sommige punten best even klimmen, maar het viel alleszins mee. s’Middags zijn we nog richting Berck gefietst en hebben een Macdonalds aangedaan waar we gebruik gemaakt hebben van gratis internet om ons dagboek weer up to date te brengen en als toetje een lekkere aardbeiensorbet.. Dit was de laatste dag weer in Rang du Fliers op de municipal camping l’Oree du Bois. Reden is de enorme muggenplaag waarvan we gek worden. Morgen gaan we weer verder. Waar dit zal zijn is nog even een vraagteken, maar dat horen jullie uiteraard zo spoedig als mogelijk.

Vrijdag 6 juni: Camperplaats Le Treport ( 50.05660, 01.38692 )

Vanmorgen vroeg vertrokken, niet vanwege het mooie weer, maar om vroeg op onze bestemming te zijn. We wilden dit keer naar Le Treport. Veel hadden we al over deze plaats gelezen en werkelijk iedereen blijkt hier enthousiast over te zijn. Vlakbij Le Treport kwamen we weer zo’n industrieterrein tegen waar werkelijk alles zo’n beetje te krijgen is. Ook de Macdonalds was aanwezig zodat we daar weer even lekker konden internetten terwijl het vrouwtje met het boodschappenwagentje liep. Ook de diesel was hier erg goedkoop n.m 137,7 euri daar waar we tot nog toe veel duurdere prijzen gezien hadden. In het enthousiasme van "lekker goedkoop" vergaten we naar de doorrijhoogte te kijken en tankten de camper vol. Bij het wegrijden naar het betaalhokje, een luifeltje verder, zag ik opeens dat er een hoogte van 3,00 mtr werd aangegeven. Oei Oei, we zijn 3,25 incl top box. Bij de pomp zelf hadden we dus geluk daar hier de hoogte 3,30 mtr bleek te zijn. Maar wat nu? Alle pompen waren bezet en we moesten toch echt terug. Na betaald te hebben was er een meneer zo vriendelijk een pomp even vrij te houden zodat we achteruit weer konden vertrekken. Aangekomen op de camperplaats in Le Treport bleek deze nog aardig vol te staan en waren er nog maar enkele plaatsjes. Tegen tien uur gingen er toch weer aardig wat weg zodat we een uitstekend plaatsje konden bemachtigen bij het gras. Bij het Office du Tourisme , vlakbij de haven, eerst maar eens de nodige informatie gehaald wat er zoal te zien is en de nodige fietsroutes. Na de koffie en lunch de fietsen gepakt en op weg naar Le Treport. Ondanks de wind stond de koopwaar van de winkeltjes toch langs de straat wat een vrolijk aanblik gaf. Een winkel viel wel op, hier verkocht men uitsluitend witte kleding, best apart eigenlijk Waar we versteld van stonden is de snelheid waarmee het water omhoog komt. De eerste krijtrotsen kregen we zowel links als rechts gelijk in beeld. Om een nog mooier beeld te krijgen van de omgeving kon je met een kabelbaantje, uitgehouwen in de krijtrotsen omhoog (gratis), om daar werkelijk van een schitterend uitzicht te genieten. Wel jammer was dat het zo bewolkt was en het hard waaide. Volgende object was de "Eglise Saint Jack", welke in de renovatiesteigers stond. Binnen kon je de prachtig gebrandschilderde ramen bewonderen en de wandschilderingen. OP een kleine afstand was de bibliotheek gevestigd in ook een zeer oud gebouw met toren en een poort waar het verkeer onder door moest. Het strand, wat bestond uit kiezels, was vanwege het weer uiteraard verlaten. Wel mooi waren de hoge golven die beukten op de kustlijn. Van Le Treport zijn we naar Mers les Bains gefietst, wat direct naar Le Treport ligt. Hier kunnen de mensen die als hobby hebben "huisjes schilderen", zich naar hartenlust ophalen. Je komt ze werkelijk in alle kleuren van de regenboog tegen wat een zeer vrolijke aanblik gaf waardoor juist dit plaatsje hierom bekend geworden zal zijn. Zeer de moeite waard om dit te zien. Ook hier een camperplaats bij een midgetgolfbaantje midden in het centrum, alleen zonder voorzieningen. Hierna terug naar de camper, via Macdonalds, om weer even op temperatuur te komen na het eten van een sorbetje. In vergelijking met gisteren ongeveer een graadje of tien verschil.

Zaterdag 7 juni,
de dag dat ook het EK voetbal begint. Aan de buitenkant de camper versierd, dus voetbalklaar. Het weer was ondanks de voorspelling uitstekend te noemen naarmate de morgen vorderde. Eerst zijn we naar Le Treport gegaan om de sfeer van de markt te proeven. Deze was minder groot dan we gedacht hadden. Wel veel vis in allerlei soorten en maten en heel leuk om te zien. Mosselen waren echt heel goedkoop n.m 1,50 voor een kilo. Van daaruit zijn we naar de plaats EU gereden om dit te bezichtigen. Als eerste stond de rozentuin van Chateau d’Eu, met daarin museum Louis Phlippe, op het programma. Dat er zoveel rozensoorten zijn is niet normaal. Ook het kasteel zelf was zeer goed onderhouden en zag er fantastisch uit. Daarna de Notre Dame en Saint Laurent, een mooi voorbeeld van de gotische stijl met een uitzonderlijke crypte uit de 12 eeuw met zeer oude ligbeelden. Ook de twee orgels die erin stonden waren zeer oud. Aan het uiterlijk te zien betwijfel ik of er nog op te spelen zal zijn. Over de orgels in de kerken die we tot nog toe bezocht hebben niets dan lof, alleen jammer dat je niet, net als 25 of 30 jaar geleden, eens zelf achter het klavier plaats kon nemen om je kunsten te vertonen. Vandaag de dag zit echt alles op slot.. Daarna zijn we naar de vallei van de Bresle gefietst en hebben wat rond gereden om uiteindelijk via de Bresle zelf weer in Le Treport terecht te komen. Inmiddels is het vier uur en gaan we onszelf voorbereiden op de start van het EK om de opening te bekijken en daarna de eerste wedstrijd, al begint het echte werk natuurlijk voor ons pas maandag als de wedstrijden in de poule des doods gaan beginnen met als aftrap de wedstrijd tussen Italie en Nederland om 20:45 uur.

Zondag 8 juni.
Opgestaan rond de klok van acht uur en lekkere croissants, krentebollen en eierkoeken zijn inmiddels op, gekocht bij de bakker die langs de camperplaats kwam, en genuttigd. Omdat het weer nog erg bewolkt was wilden we nog even wachten met de fietstour naar Ault. Na de koffie toch maar vertrokken. De afstand er naar toe was niet echt ver, zo’n 12 kilometer, maar wel eentje van de 2e categorie. Onderweg nog even gestopt bij een klein vliegveldje waar ook helikopters en kleine vliegtuigjes vertrokken. Het laatste stuk naar Ault was een pittige afdaling en we vreesden al voor de terugtocht. Aangekomen bij kleine boulevard konden we zowel links als rechts de machtige krijtrotsen bewonderen waar de meeuwen naar hartenlust op en neer vlogen om soms op een richel te pauzeren. Het water stond erg laag zodat je een goed beeld kon krijgen van de grootte van het strand waar vele mensen actief bezig waren. Ook de golfbrekers waren goed te zien. In de plaats zelf was niet veel te beleven op de rommelmarkt na waar het een gezellige drukte was. De terugweg, waar we in eerste instantie praten over een pittige afdaling, viel op zich toch nog mee al stond de versnelling wel op een klein tandje. Halverwege zijn we toch een andere route ingeslagen welke ons over de krijtrotsen zou voeren. Vlakbij Mers Les Bains stond een soort Vrijheidsbeeld uit 1909 "Notre Dame de la Falaise " van waaruit we werkelijk een schitterend uitzicht hadden op de krijtrotsen die hier echt wit waren. Jammer dat het voor een vergezicht wat mistig was zodat we niet echt mooie foto’s konden maken van Mers Les Bains en Le Treport. Talrijk waren hier de bunkers, al was er soms niet veel meer van over. Daarna nog een bezoek gebracht aan de Eglise St Martin welke in een zeer goede staat bleek te zijn maar gesloten voor de bezoekers. Hierna volgde nog een steile afdaling naar het dorpje om vervolgens weer bij de camper te arriveren. Morgen gaan we verder. Waar naar toe??? Jullie lezen het spoedig!

Maandag 9 juni: Camperplaats Valery en Caux ( 49.8723, 00.70843 )

Om kwart over zeven vertrokken in zeer dichte mist richting Veuilles sur Mere, waar we een camperplaats uitgezocht hadden met stroom, zoals omschreven . De eerste stopplaats was Dieppe waar we langs de boulevard gestopt zijn. Lang zijn we hier niet geweest daar er door de wel zeer dichte mist nauwelijks iets konden waarnemen. Van hieruit zijn we naar Quiberville gereden om daar de camperplaats te bekijken, helaas niet gevonden. Daarna naar Veuilles Les Roses waar ook een mooie camperplaats zou zijn direct naast een camping. Hier stonden de campers een halve meter van elkaar zodat we deze links hebben laten liggen. We zijn blijven steken in Valery en Caux waar we een schitterende plaats hadden langs de ingang van de haven, direct onder de enorme krijtrotsen, waar men voor waarschuwt dat er soms stukken naar beneden kunnen vallen. Dat deze uitspraak terecht was kunnen jullie zien op een van de foto’s waar op de grond de pas gevallen stukken lagen en je precies kon zien uit welk stuk wandrots ze gevallen waren daar dit stuk witter was dan de rest. De aanblik van de omgeving is werkelijk fantastisch en de plaats is mooi. Van hier uit zijn we naar Veuilles sur Mer gefietst, eigenlijk de plaats waar we naar toe zouden gaan. Hier bleek echter geen stroom te zijn in tegenstelling tot wat er geschreven staat. De weg was mooi al ging het wel aardig op en neer. Vooral het laatste stuk dat een afdaling gaf van 7%. Minder natuurlijk als je weer terug moet. Toch was het de moeite waard om dit plaatsje te zien waar 1 huis wel opviel doordat het was opgebouwd met kiezelstenen. Terug zijn we via een mountainbikeroute gereden wat echt een goede beslissing bleek te zijn. Hier hebben we genoten van de gekleurde akkers. Fietsend langs de krijtrotsen kwamen we diverse bunkers tegen waarvan er eentje nog in uitstekende staat was en leuk om vanuit een positie foto’s te maken van wat de Duitsers in de 2e wereldoorlog vanuit die positie konden zien. Hier vlakbij was nog een bezienswaardigheid. Wat dit geweest moet zijn is ons een beetje onduidelijk. Het lijkt iets weg te hebben van een Romeins overblijfsel met pilaren een een stuk muur.( zie foto). Via een nog smaller weggetje kwamen we uit bij een gedenkteken van waaruit we een schitterend panorama hadden op Valery en Caux met de uitvarende zeljachten en bootjes bij het inmiddels weer zeer snel opgekomen water. Vandaag staan we voor de eerste keer zonder stroom. Hopelijk gaat het allemaal goed in aanloop naar de kraker Nederland tegen Italie. Inmiddels staat de camperplaats helemaal vol, zodat we achteraf blij zijn vroeg vertrokken te zijn. Morgen gaan we richting Fecamp op aanraden van onze zoon en schoondochter die vorig jaar een weekje is geweest om diverse mountainbike toertjes te maken. We zullen zien of het ook ons lukt om die hindernissen te nemen.
foto`s staan dit keer in een apart album van de plaats zelf

Woensdag 11 juni: Camperplaats Etretat ( 49.70027, 00.21567 )

Vandaag stond Etretat op het programma. Het weer was werkelijk schitterend en kraakhelder, wat enorm goed uit zou pakken bij het maken van de foto’s van Etretat. Al rond de klok van half negen stonden we dit keer op de Municipal camping om moeders weer even gelegenheid te geven haar wasje te doen en samen weer eens lekker een douche te pakken. De wasmachines deden snel hun werk zodat we vrij snel op de fiets richting de boulevard konden rijden. Daar aangekomen bleek de keuze goed te zijn. Wat een uitzichten heb je hier op de kustlijn met zijn mooie kliffen en rotsen. Het was eb dus konden we ook via de kustlijn richting Olifantenslurf lopen. Onderweg hiernaartoe kwamen we nog een soort schuilruimte tegen en enorme gangen uitgehouwen in de rotsen. Waarschijnlijk is hier in de 2e wereldoorlog veel gebruik van gemaakt om van de ene naar de andere kant te komen. Opvallend was wel dat deze gangen bij vloed geheel onder water staan, getuige de kwallen, of wat het ook moge zijn, die tegen de wanden aangeplakt zaten.Op de laatste foto’s zie je inderdaad de ingangen onder water staan want toen was het vloed. Ook viel ons de fundering op van wat eens iets bijzonders geweest moet zijn, wat…..geen idee. Het was trouwens een hele klim om boven op de kliffen te komen, maar …..gehaald. Hierna zijn we nog een stuk richting Tilleul gefietst, al hebben we dit gestaakt wegens ademgebrek van het vrouwtje, na de klim van de kliffen. In de plaats Etretat was het een gezellige drukte en hebben we wat foto’s van diverse huisjes gemaakt. Bij eentje was er iets bijzonders aan de hand, n.m boven op de nokken van een oud boerderijtje met rieten dak groeiden de bloemetjes net zo hard als bij ons in de tuin ( zie foto). Ook het Chateau Les Aygues uit 1866 was van ware schoonheid. Om zes uur belde "ons lieverdje" en vroeg of ik het monument aan de rechterzijde had gezien. Nee was het antwoord. Zou ik toch doen was het tegenwoord. Oke, even in z’n eerste versnelling naar boven en ook daar van een adembenemend uitzicht te genieten ( zie ook de laatste foto’s) . De afdaling vond ik overigens leuker als de beklimming. Als laatste nog de overdekte markt bezocht die als constructie bijna geheel uit hout was opgetrokken. Al met al was dit een dag die je op het netvlies niet zult vergeten.

Donderdag 12 juni: Camperplaats Honfleur ( 49.41916, 00.24166 )

Twee weken zijn we nu op pad en rijden nu richting Honfleur. Vanmorgen om half regen in de stromende regen vertrokken. Wat dat betreft hebben we het gisteren natuurlijk enorm getroffen in Etretat. Bij het wegrijden van de camperplaats ging het niet goed daar we de tuinstoelen die we s’nachts even onder de camper gelegd hadden i.v.m de regen, vergeten waren en er zodoende dwars overheen reden. Het was de bedoeling om te overnachten in Le Havre, maar Le Havre werd een groot drama. Het begon met stakingen op de weg waar je gedwongen moest stoppen om een protest in handen geduwd te krijgen over de brandstofprijzen. Daarna diverse wegopbrekingen en files zodat zelfs "onze truus" het niet meer wist. Tot overmaat van ramp bleek ook de camperplaats die we ingegeven hadden niet aanwezig te zijn. Op naar het zwembad waar er ook een moest zijn. Ook hier nul komma niks, zodat we besloten om Le Havre direct te verlaten en naar Honfleur door te rijden waar we nu dus zijn. De Pont de Normandie was inderdaad indrukwekkend om overheen te rijden. Inmiddels zijn de tuinstoelen na enig plakbandwerk weer zitbaar zodat we nu de fietsen pakken en eerst richting supermarkt rijden om de voorraad aan te vullen.

Vrijdag 13 juni de dag dat Nederland tegen Frankrijk moet voetballen. In de straten is hier echter nauwelijks iets van te merken en leeft het totaal niet. Anders is het gesteld op de camperplaats waar bijna alle Nederlandse campers wel iets van versiering aan de camper hebben hangen. De nacht was heftig, ik bedoel in dit geval het weer. Bijna de gehele nacht geregend zodat het tegen de morgen gelukkig op was en het zonnetje zijn uiterste best deed om door te breken. De stoelen, waar we in Etretat overheen gereden waren bij het wegrijden, hebben het inmiddels alle twee begeven zodat er nieuwe moesten komen welke we in de plaatselijke supermarkt hebben aangeschaft. Niet echt de goede keuze maar we moeten iets. Na de koffie zijn we richting de Seine gefietst waar we een mooi beeld van de Pont de Normandie hadden om wat foto’s te schieten. Jammer dat dit pad langs de Seine ineens ophield zodat we verder moesten over een bospad om vandaar weer terug richting Honfleur te rijden. Na de lunch hebben we de plaats zelf bezocht en diverse gebouwen en kerken bekeken waaronder Eglise de Leonard en de Ste.Catharinakerk welke geheel uit hout is opgetrokken waaronder zelfs het dak. Bij de haven, die in opdracht van Lodewijk de 14e is aangelegd, staat een zeer oud gebouw (huis) waar de gouverneur van de koning zijn zetel had. Ook vele andere huizen, in de soms hele smalle straatjes, waren de moeite van het bekijken waard. Vooral mensen die van kunst houden komen hier volledig aan hun trekken door de vele galerieën en musea. Ook voor de inwendige mens is goed gezorgd want dachten we dat alleen aan de moezel veel gebak te krijgen was, hier kunnen ze er ook een houtje van. Ook de bloemen zijn hier werkelijk fantastisch. Rond de haven zelf was het een gezellige drukte en leek het een beetje Willemstad alleen dan ietsjes groter. Wel een dure plaats overigens. Tot slot, als we dachten dat de rotondes in Nederland tegenwoordig mooi versierd worden, welnu hier kunnen ze er ook wat van getuige de twee foto’s die ik er van gemaakt heb. Hierna hebben we nog wat rondgereden om ons vervolgens te installeren voor de knaller van een wedstrijd.

Zaterdag 14 juni.
Vandaag een beetje rustdag na de enerverende avond ervoor waarin Nederland voor een sensatie zorgde door Frankrijk met 4-1 te verslaan. De camperplaats in Honfleur stond werkelijk tot het nokje vol. Vandaag was het schitterend weer en hebben eerst de wekelijkse markt in het centrum bezocht waar we een kolossale uitgave gedaan hebben van 2,00 euro aan een knuffeltje voor ?????. Best leuk trouwens om te zien wat voor dingen men hier op een markt verkoopt, van losse beugels voor de BH tot een babydoll. Daarna toch maar de fiets gepakt en langs de kust naar Villerville gefietst. Een klein dorpje gelijk alle anderen met een mooi zicht op Le Havre. Op de terugweg hebben we ons tegoed gedaan aan de mosselen met friet. Dat het niet echt de tijd is voor mosselen bleek uit de grootte van deze diertjes. Bij terugkomst op de camperplaats lekker genoten van het zonnetje op de pas aangeschafte tuinstoelen waarin de lekker onderuit kan gaan. Morgen vertrekken we uit Honfleur.

Zondag 15 juni. Camperplaats Deauville ( 49.35737, 0.08419 )

De dag dat we eens in het Nice van het noorden gaan kijken, n.m Deauville. En inderdaad als je de huizen hier ziet kan je daar mee instemmen, want het een is nog mooier dan het andere. Schril contrast is het dan ook als je van de boulevard een kilometerje landinwaarts fietst waar je gelijk weer met de werkelijkheid geconfronteerd wordt hoe het ook kan zijn in het z.g.n "Nice van het Noorden". Je ziet niet allemaal porches en cabriolets rijden, maar het aantal is toch wel vrij groot. Leuk was daarom ook nog een oldsmobil geparkeerd te zien staan.( zie foto’s) Ook de mensen met renpaarden komen hier aan hun trekken. Er stond bijna nog mooier gras op dan bij ons de voetbalvelden. De boulevard is leuk om te fietsen daar je bijna aan het strand, wat hier uit zand bestaat, fietst. Ook de sportmogelijkheden zijn hier werkelijk fantastisch. Deauville ligt direct naast Trouville, wat ook een leuke plaats blijkt te zijn met enorm veel eetgelegenheden . Leuk was de oversteek van deze plaats naar Deauville n.m over een smal bruggetje wat enkel bij laag water te gebruiken is. ( zie foto). De camperplaats is ook dit keer overbezet en zijn de plekken die vrij komen weer direct bezet omdat men er op staat te wachten tot er iemand weg gaat. In beide plaatsen was het markt en niet zo’n kleintje ook waar je werkelijk alles kon kopen tot aan een matras toe. Ook hebben we weer voor ons kleinkind gekeken, maar jah, we weten nog niet wat het zal worden, dus.. alleen maar vasthouden ( zie foto). En zeggen oooooooh wat leuk.Verder was het fietsen hier weer eens lekker aangenaam doordat het hier vrij vlak is in tegenstelling tot Trouville waar ik toch weer flink in de pedalen moest om foto’s van bovenaf te maken. Morgen gaan we weer verder.

Maandag 16 juni: Camperplaats Ouisteram ( 49.28716, -0.24968 )

Vertrokken naar Ouisteram. Een drukke badplaats, maar wel gezellig. We stonden met de camper recht aan zee naast de aanleghaven van de ferries die naar Engeland varen. Een plaatje om lekker naar te kijken hoe tientallen campers de overtocht gaan maken. Van hier uit zijn via een voie verte route naar Cean gereden langs een kanaal. Eindelijk verdienen de fransen hier een pluim voor het fietspad van zo’n 20 kilometer. De stad Cean is een mooie stad met tal van bezienswaardigheden zoals diverse kathedralen, het Palais de Justice en het enorme gemeentehuis. Er stond ook nog een kerk de "Eglise Saint Etienne" die niet herbouwd was zodat je kon zien wat er na een bombardement was overgebleven. Ook het Chateau Dual was het bezichtigen waard en krijg je veel waardering voor de mensen die al die gebouwen, met de materialen die toen ter beschikking stonden, gemaakt hebben. Op de terugweg hebben we bij een stelletje vissers de fiets op kunnen laden zodat we weer tegen de wind in konden. Morgen blijven we ook nog hier om de plaats zelf te bezoeken. Het weer is in ieder geval weer fantastisch.

Dinsdag 17 juni:
Vandaag zijn we helemaal via de kustwegen en diverse boulevards naar Langrune sur Mer ( Juno Beach) gefietst. Onderweg kwamen we tal van oorlogsmonumenten tegen en tanks die opgesteld stonden bij een kruispunt. Opvallend was een huis met tal van versieringen. Ik heb nog gevraagd wat het was maar begreep er niets van. Op de foto’s van Ouistreham mogen jullie zelf beoordelen wat het kan zijn. Bij 1 kanon kon ik het toch niet laten om onze Nederlandse leeuw in de loop te zetten. Vanmorgen heb ik trouwens m’n laptop op kunnen laden bij het toeristenburo en de fiets weer bij dezelfde vissers aan het kanaal naar Cean. S’Middags in de namiddag zijn we Ouistreham nog in geweest en hebben de vuurtoren die daar stond bekeken. Jammer was dart deze 26 hoge toren gesloten was voor het publiek want je schijnt er van bovenaf een schitterend uitzicht te hebben. Vervolgens hebben we nog een bezoek gebracht aan "the Bunker". Morgen gaan we naar Arromanche.

Woensdag 18 juni: camperplaats Arromanche Les Bains ( 49.33904, -0.62553 )

Vandaag stond Arromanche Les Bains op het programma, een bij de toeristen beroemde plaats door de vele overblijfselen van de kunstmatige haven die men aangelegd heeft ten tijde van D Day. Vele caissons komen bij eb boven water uit en kun je zelfs van dichtbij de enorme grootte er van aanschouwen. Ook diverse pontons, die men gebruikt heeft om een brugverbinding te maken van de loskade naar de wal, liggen nog op het strand. Aan de kade zelf is nog een gerestaureerd stuk van de bailybrug te zien. Aan de ingang van de weg naar de klif waar je het 360 graden cinerama kunt bekijken staat nog een Sherman tank, in uitstekende staat overigens. Van het plein in het centrum reed een treintje dat je gratis naar dit cinerama bracht.De film was zeer interessant om te zien en gaf eigenlijk maar een heel klein detail van wat er gebeurd moet zijn ten tijde van de invasie. De plaats zelf was gezellig druk met als middelpunt het museum. s’Morgens zijn we eerst nog naar Conseilles sur Mer gefietst. We staan met de camper boven op een klif van waar uit je een prachtig zicht heeft op zee met de overblijfselen van de caissons.

Donderdag 19 juni 2008: camperplaats Utah Beach

Na een enerverende nacht, het was verschrikkelijk weer en stonden boven op een klif, zijn we midden in de nacht gaan rijden naar een lager gedeelte van Arromanches. Dit omdat er zoveel wind op de klif stond dat we gewoon heen en weer geschud werden. s`Morgens zijn we toen verder langs de kust gereden. Als eerste staat de Amerikaanse begraafplaats op het programma in Colleville sur mer ( zie foto`s). Indrukwekkend als je dit ziet en gelijk de gedachte opbrengen dat zoiets nooit en te nimmer meer zal gebeuren als je ziet hoeveel mensen er gestorven zijn om een einde aan die waanzinnige oorlog te brengen. Hierna in Saint Laurent sur Mer( zie foto`s) nog het oorlogsmuseum bezocht om verder te rijden naar Ponte du Hoc waar een enorme strijd geleverd is om deze klif in bezit te krijgen. Vele bunkers en kraters zijn hier de stille getuige van. ( zie foto) Laat in de middag aangekomen in Sainte Marie du Mont en naar de kust gereden om daar te gaan staan op de camperplek die direct aan de kust lag. Dit was ook Utah Beach waar diverse monumenten getuige waren van de invasie. Toepasselijk waren de legervoertuigen die op het strand reden. Bij eb waren de obstakels, die dienden als barricade, nog heel duidelijk te zien

Vrijdag 20 juni: camperplaats Catteville La Phare ( 49.69332, -01.28534 )

Vanmorgen opgestaan met redelijk weer, maar naarmate de dag vorderde werd het steeds slechter en begon het te regenen. Vertrokken van Utah Beach richting Catteville La Phare, waar we van andere mensen hoorden dat hier een mooie camperplaats bij de vuurtoren was. Onderweg kwamen we de laatste monumenten tegen van de 2e wereldoorlog. De route gevolgd van de Tom Tom richting de vuurtoren waar we inderdaad een mooi plekkie konden bemachtigen recht aan zee met een schitterend uitzicht over de zee en landinwaarts met uiteraard de vuurtoren op de achtergrond. Dit is een imposant stukje werk. Enige details: Gebouwd in 1829 tot 1834, 71 mtr hoog, diameter van onder 9,25 mtr, van boven 6,00 mtr, dikte muur onder 2,60 mtr en boven 1,00 mtr, 52 ramen, en hij koste in die tijd 332.214 franse franc. In die tijd hebben hier ongeveer 1100 mensen aan gewerkt en zijn er 11000 stuks granieten blokken gebruikt. Om boven te komen moet je wel 365 treden beklimmen, maar dan heb je ook werkelijk een adembenemend uitzicht. Van bovenaf kun je zien hoe sterk de stroming is en dat het bij veel wind aardig te keer kan gaan als je bedenkt dat toen ik boven stond er bijna geen wind was en er toen al aardige golven stonden. Ook zijn we van hier uit nog naar Saint Vaast La Hoque gefietst. Deze plaats staat vooral bekend om zijn mosselen en oesters. Bij de haven aangekomen stonden de mensen in de rij om enorme krabben te kopen. Goedkoop volgens ons n.m twee stuks voor 5 euro. Ook de vesting die aan het eind van de pier was lag er schitterend bij. Jammer dat je hier niet in kon voor bezichtiging. Misschien dat dit in het hoogseizoen wel het geval mis. Bij een visser in de haven hebben we de fiets nog opgeladen om de terugreis te volbrengen voor het vrouwtje. Onderweg nog een leuk kasteel gezien "chateau Grasville". Ook Barfleur, de laatste vissersplaats aan de kust van Oost Normandie, hebben we even rondgekeken met op de achtergrond de jacht en vissershaven. Vannacht blijven we hier slapen en gaan morgen weer verder. De foto’s staan weer in de volgende albums t.w Catteville La Phare en Saint Vaast La Hoque

Zaterdag 21 juni 2008: camperplaats Auderville ( 49.71431, -01.93481 )

Vanmorgen vroeg de vuurtoren van Catteville verlaten om naar het kleinere broertje of zusje van Goury bij Auderville te rijden. De eerste stop was Cap Levi waar we wat foto’s geschoten hebben. We hadden een zgn fietstroute ingegeven zodat we over smalle wegen moesten rijden. Hierbij waren schitterende stukken natuur te bewonderen Enkel bij Cherbourg zijn we er even afgegaan om de nodige inkopen te doen en uiteraard de Mac D om het reisdagboek weer te updaten. Verder langs de kust rijdend heb ik nog een foto gemaakt van een oorlogsschip dat op de kant lag. Aangekomen op de camperplek in Auderville hadden we een prachtig uitzicht op Cap La Haque, waar enorme rotsen als stalagmieten of stalagtieten omhoog schieten. Geen wonder overigens dat scheepvaarders dit stuk kust vrezen door de uitstekende delen. Ik heb op verschillende tijden wat foto’s gemaakt zodat jullie kunnen zien wat er zoal gebeurd bij eb en vloed. Ook is hier een reddingsboot gestationeerd, die men d.m.v een railssyteem in het water kan laten zakken. Op merkelijk was dat men in het boothuis de reddingsboot een kwartslag kon laten dalen. Waarschijnlijk heeft dit te maken met eb en vloed of bij stormachtig weer zodat hij uit de golven kan blijven bij het neerlaten. Ook hingen aan de muur grote plakettes met namen van de geredde mensen op jaartal en hoeveelheid. De vuurtoren stamt uit 1834 en er is drie jaar over gebouwd. Vanavond Nederland tegen Rusland…. We zijn er klaar voor!.. De foto staan weer in de albums zijnde "Cap Levi en Cap La Haque"

Zondag 22 juni 2008: camperplaats St Jean le Thomas( 48.61381, -1.50576 )

Wederom een onrustig nachtje in Cap La Haque door de wind. Dit blijkt hier echter doodnormaal te zijn. Het was de bedoeling zo’n 60 km te zijden maar het werden er ongeveer 160. Reden was dat we niet echt een leuk plekkie konden vinden zodat we steeds maar verder kwamen richting Mont Saint Michel. Bij het vertrek vanmorgen wederom de "tom tom"op fietsroute gezet zodat we lekker over stille weggetjes langs de kust konden blijven. De eerste stop was Cap Nez van waaruit we de vuurtoren van Cap Le Haque van bovenaf konden zien. De afdaling hiervandaan was werkelijk schitterend en waren er stukken bij van 10%. In Portbail en Lessay hebben we een tussenstop gemaakt en nog een heel oud kerkje gezien wat meer op een vesting leek dan een kerk ( zonder ramen). In de laatstgenoemde plaats nog een wel heel opvallende trouwauto gekiekt. Granville was ons volgende doel, maar ook hier druk, druk, druk, zodat we verder zijn gereden naar St Jean Le Thomas waar we in eerste instantie onze camper weggezet hadden aan de voorkant van een camping, maar toch weer vertrokken zijn omdat er niets te beleven viel en ook hier veel wind stond. Amper 2,5 km verder vonden we een geschiktere plek waar al aardig wat campers stonden. Gek genoeg kwamen hier op een later tijdstip ook de Nederlanders staan die naast ons in Cap La Haque stonden. Het kan verkeren!!. Bij deze camperplaats had je vanaf het strand een schitterend uitzicht op het in de verte gelegen Mont Saint Michel. Tijdens de fietstocht kwamen we een vertrekpunt tegen waar echt honderden mensen onder begeleiding van gidsen over de drooggevallen stranden naar Mont Saint Michel liepen. Dat kan ook want het schijnt dat de zee zich hier zo’n 10 km terugtrekt en over die 10 km maar een een verval heeft van 4 meter. Al fietsend bleven we dit imposante bouwwerk aan onze rechterzijde zien. Morgen gaan we die richting uit. Hemelsbreed zitten we er zo’n 10 km vandaan, maar om er te komen moeten we 38 km over de weg tuffen. . s’Avonds heb ik nog diverse foto’s kunnen maken van een schitterende zonsondergang

Maandag 23 juni 2008: camperplaats Mont Saint Michel
Het eerste smsje arriveerde om 06:45 uur van onze zoon met de felicitaties voor het tegenwoordig bijzondere feit dat we vandaag 36 jaar getrouwd zijn. Als je de verkering van vroeger nog meetelt is dit 43 jaar. En nog steeds slapen we in de camper lekker bij elkaar in de alkoof. Het kan wel eens wat te warm worden, maar goed, ook daar hebben we weer een oplossing voor. Vanuit Saint Jean le Thomas zijn we dus via binnenweggetjes en een heel klein stukje grote weg aangekomen op ons voorlopige einddoel Saint Michel. Het weer was uitstekend, zodat we in opgewekte stemming de weg opzochten naar het wel indrukwekkende Mont Saint Michel. Gedurende de gehele reis hielden we dit huzarenstukje in het vizier. Ondanks dat het maandag was en je zou zeggen "de fransen zijn hier in het weekend geweest", was het enorm druk.. Voor het vrouwtje was het weer een hele klim om over de trappen naar de abdij te komen. Hier aangekomen werd ons geduld op de proef gesteld doordat we bijna een twintigtal minuten in de rij moesten staan voor een ticket om de abdij van binnen te bezichtigen. Ook in het winkelstraatje naar boven was het zeer druk met toeristen uit werkelijk alle windstreken. Na het bezoek zijn we lekker in het zonnetje gaan zitten op de mooie camperplaats, waar nog volop ruimte was in tegenstelling tot de camperplaats bij Saint Mont Michel zelf. Hier moest je enkel 8 euro betalen voor het parkeren en zonder voorzieningen, terwijl we op deze plek, tegenover de camping alle voorzieningen hadden voor 8,40 euro op een plek van 100 m2. Ook heeft het huisvrouwtje nog een wasje gedaan en gaan we vanavond lekker in een schoon bedje. Morgen blijven we nog hier om dat het hier ook heerlijk fietsen is rond de baai. Terwijl ik dit zit te tikken rolt er ook een sms van de dochter binnen met de felicitaties. Leuk dat ook zij hier aan denken. Het wachten is op de nodige medailles en lintjes.!!. Oh ja, nog even vergeten dat we onderweg nog even in de tijd teruggingen toen er een kudde van zeker 200 schapen de weg overstak, maar weer bij de tijd waren toen we bij de ingang van de abdij een non van 80 jaar met een mobieltje aan haar oor zag. s’Avonds nog even terug geweest om dit imposante stukje werk, bij laag water, nog even op de fiets rond te fietsen. Achteraf had ik dit beter niet kunnen doen door de vieze grijze smurrie die daarna op heel de fiets zat waardoor ik bij thuiskomst een half uur werk had om deze schoon te krijgen. Toch was het de moeite omdat ik via de andere zijde een paar mooie kiekjes heb kunnen maken.

Dinsdag 24 juni 2008:
Vandaag stond er weer een fietstocht in de planning. Het weer was super, zo zelfs dat we s’middags bij terugkomst voor de eerste keer de airco aangehad hebben, wat toch wel lekker is moet ik zeggen. De fietstocht voerde eerst naar Potorson waar de voie verte richting kust zou lopen. Zou, want helaas bleek bij informatie bij het reisburo, omdat we het beginpunt niet konden vinden, deze opgeheven te zijn. Gelukkig had de dame achter de balie nog iets anders in petto voor ons. En, inderdaad het was een mooie route maar ook een route waar ervaren mountainbikers vrede mee zouden hebben. Van keurig asfalt ging het soms over in gruis, stenen, graspollen enz enz. Toch hebben we de tocht, al is het met enige moeite, volbracht en hebben we veel gezien onderweg. Wat opviel was dat er in dit gedeelte bij St Mont Michel door de boeren zoveel groenten geteeld worden. Zo zagen we sla, diverse soorten kool, krootjes, worteltjes, andijvie enz enz. Dit in tegenstelling tot bij ons waar dit soort gewassen in de kas worden grootgebracht. Richting Pontorson hebben we de "Moulin a Vent de Mordrey" nog bezocht ( zie fotoalbum M.S.Michel). Hier vlakbij was , zoals in vele plaatsen ook een paardenrenbaan waar druk geoefend werd ondanks het hete weer ( 30 graden). Aan het einde van de fietsroute hadden we over de "dijken" de abdij weer keurig in beeld en zagen we het dit keer uit een geheel andere hoek. Ook kwamen we nog een pakezel tegen die dienst deed om de picknickmanden van een groep mensen te vervoeren die daar langs de weg zaten te eten. ( zie foto), iets wat wij even daarvoor ook langs een riviertje hadden gedaan met de oogjes van een paar paarden in onze nek. In de namiddag lekker genoten van het zonnetje met de gedachten bij ons kleinkind wat in aantocht is. S’Avonds ben ik nog naar de punt gereden om wat foto’s van de zonsverduistering te maken, mooi, maar niet zo als in St Jean Le Thomas.

Woensdag 25 juni 2008:
Het plan is om vandaag rond de klok van vier uur te vertrekken uit Mont Saint Michel. Het weer was nog dermate goed dat we toch nog even een fietstocht richting Avranches wilden maken. Dit keer helemaal via "polderweggetjes"waar veel boerderijtjes stonden, menigeen in zeer vervallen staat overigens. Bij Huisnes Sur Mer hebben we nog een Duitse begraafplaats bezocht waar zo’n 12000 Duitse soldaten begraven lagen. Wel minder indrukwekkend dan de Amerikaanse begraafplaats al viel in dit geval wel op dat er ontzettend veel jonge soldaten lagen die de leeftijd van amper 17 jaar hadden bereikt. De tocht ging weer verder via smalle weggetjes om uit te komen bij een plaats waar de calvados ter plekke gemaakt werd. Als laatste hebben we in de winkelstraat richting de abdij van Saint Mont Michel nog even een knuffel gekocht dat past bij het kado dat de aanstaande jonge vader heeft gekregen om voor te lezen. Ook van dit ritje staan de foto’s bij het album "Mont Saint Michel". Om vier uur rijden we richting Broglie, zo’n 200 km hier vandaan.

Woensdag 25 juni 2008. camperplaats Cambremer ( 49.14960, 00.04687 )

In de namiddag vertrokken uit St M,Michel. Onderweg gestopt bij de plaats Cambremer waar een gratis camperplaats was. Door de drukte op de weg hebben we Broglie even laten varen omdat we toch wel naar de wedstrijd van Duitsland tegen Turkije wilden kijken. Het plaatsje zelf stelde niet veel voor al zagen we bij de bezichtiging hiervan wel een paar opmerkelijke dingen. Zo had een hobbyist van een paar fietswielen een rad gemaakt in een stromend beekje, was iemand een huis aan het bouwen van wat er ooit nog overgebleven is van een oude schuur, een zeer oud huisje wat volgens mij nog wel bewoond was maar bijna op instorten stond, een kerkje waar in de toren iemand naast de klok zat en op het plein een kunstschilder datzelfde kerkje aan het schilderen was. Morgen trekken we verder, al weten we nog niet waar we uitkomen.

Donderdag 26 juni 2008: camperplaats La Mailleraye sur Seine ( 49.48444, 00.77333 )

Na een rustig nachtje in Cambremer zijn we vanwege het mooie weer vroeg gaan rijden. We wilden niet al te ver gaan en in ieder geval uitkomen aan de Seine om daar lekker te fietsen. De camperplaats werd uiteindelijk La mailleraye sur Seine, een schitterende plaats waar je direct aan de Seine staat op een heerlijk stukje gras waar je vanuit je luie tuinstoel de soms enorme boten voorbij ziet varen. Eerst zijn we op zoek gegaan naar de super om de koelkast weer wat aan te vullen. Vervolgens heb ik zelf eerst een verkenningsrondje gemaakt en kwam nog een camperplaats tegen in Heurteauville aan de Rue Village. Op het album van La mailleraye sur Seine staan de foto’s van deze camperplaats. De camperplaats gaat 10 euro per nacht kosten, zonder voorzieningen behalve het lozen. Vanaf volgend jaar zullen de voorzieningen, zoals stroom, toilet en douche er wel zijn en gaat deze camperplaats 15 euro kosten all in ( incl douche). Ook deze plaats ligt direct aan de Seine. Er is plaats voor ongeveer 12 tot 13 campers.. Na de lunch zijn we samen gaan fietsen naar St Nicolaas de Bliquetuit, waar we, bij opnieuw een camperplaats direct aan de Seine, een mooie blik hadden op het "veel kleinere zusje van de "Pont de Normandie. Jammer dat we hier niet over konden varen , want aan de overkant, Caudebec en Caux, zag het er zeer gezellig uit en leek het een echt toeristen plaatsje met vele terrasjes. Afhankelijk van het weer blijven we morgen nog hier en gaan dan de andere richting uit naar Jumieges. Het is hier werkelijk schitterend fietsen al is het wel zo dat als je direct langs de Seine wil fietsen, je genoegen moet nemen met een wat slechter pad en je wel een mountainbike moet hebben.. Ga je van de Seine af dan moeten de kuitjes wel ingesmeerd worden.

Vrijdag 27 juni 2008: camperplaats Doullens ( 50.15390, 02.34260 )

Bij een eerste blik naar buiten bleek het te regenen, zodat we besloten maar verder te rijden richting ons volgende doel wat we gisterenavond opgezocht hadden. We moesten zo’n 180 km rijden om de plaats Doullens te bereiken, een mooie plaats waar het een en ander te bezichtigen was. Deze plaats is net als onze woonplaats een vestingstadje, gebouwd in de vorm van een ster. De man achter de balie van het toeristenburo was in zijn nopjes om dit te horen en ging gelijk alle foto’s van Willemstad bekijken. We hebben vele kerken bezocht, maar deze kerk, de Eglise Saint Pierre, viel wel erg op doordat alleen de muren en het dak er nog stonden. Van binnen was alles kaal ( zie foto). Ook het gemeentehuis was een plaatje om te zien met de daarbij behorende burgemeesters woning. Het Musee Lombart, dat toevallig op 28 juni zijn 100 jarig bestaan viert, is voor de kunstliefhebbers een waar paradijsje. Ook het toeristenburo zelf was een opvallende verschijning met zijn toren, die als je hem van een afstandje ziet, dreigt om te vallen. Onderweg naar Doullens hebben we chateau Bertangles nog bezocht. Een mooi kasteel, maar jammer dat men de gebouwen eromheen zo laat verwaarlozen ( zie foto’s) . We zitten nu nog zo’n driehonderd km van huis, dus het gaat al aardig opschieten.

Zaterdag 28 juni 2008:
Vandaag komen we weer aardig dicht in de buurt van ons huissie. Het is de bedoeling naar Geluleveld in Belgie te rijden en daar op weer vlak terrein een stuk te fietsen. Helaas, bij opstaan in Doullens regende het pijpenstelen zodat na enig overleg besloten is door te rijden naar huis omdat het ook in Belgie slecht weer was en veel wind. Onderweg hebben we nog contact opgenomen met de kinderen en zijn daar vervolgens eerst langs gegaan.

Hoe kijken we terug op deze tocht??. We hebben ongeveer 2000 kilometer met de camper gereden en de helft aan fietstochten. Ook op deze reis hebben we weer veel geleerd van de foutjes die je af en toe meemaakt of wat anders of beter moet. Het land zelf is geweldig. alleen voor ons als recreatieve fietsers zou het veiliger zijn als er door de diverse gemeentes wat meer aandacht besteed gaat worden aan het aanleggen van fietspaden en toch zeker de bewegwijzering. Dit wil niet zeggen dat dit ook opgaat in andere gedeeltes van Frankrijk daar we hier nog niet van op de hoogte zijn. Complimenten aan de behulpzaamheid van mensen bij het onderweg opladen van de elektrische fiets van het vrouwtje. De dagelijkse consumptiegoederen zijn, in vergelijking met Holland, soms zeer prijzig. Reden ook om , als we weer gaan, zoveel als mogelijk mee te nemen. Complimenten ook voor de sanitaire voorzieningen voor het publiek in bijna iedere gemeente. In nederland kan men daar nog veel van leren. Al met al zijn we zeer tevreden over deze tocht naar Normandie en zullen hier zeker nog een keer terug komen om andere dingen te zien of te verkennen

top