Reis naar de Loire met bezoeken aan de nodige kastelen die te vinden zijn langs deze rivier

Camperplaats Harelbeke ( 50.84652, 3.31098 )

Woensdagmiddag 1 april vertrokken voor een vijfweekse reis naar de Loire. Eerst zijn we nog even langs Etten Leur gereden om van de kinderen en ons kleinkind afscheid te nemen. Vooral dat laatste valt ons zeer zwaar nu hij zijn eerste tekenen geeft dat hij wil gaan staan. Misschien loopt hij dan ook wel als we over vijf weekjes terug zijn. Vanmorgen hebben we nog de laatste hand aan de camper gelegd. De zekering van de accu naar de omvormer liet n.m nogal op zich wachten. We gaan nu proberen de Franse grens te bereiken om daar te overnachten. We gaan zo veel als mogelijk snelwegen vermijden en hopen onderweg nog het een en ander te gaan zien.
We houden jullie weer op de hoogte van het verdere verloop.
Om kwart over zes uit Etten Leur vertrokken richting Franse grens. De drukte viel reuze mee ondanks dat het nog spitstijd was. In Antwerpen zijn we opnieuw door de Maaslandtunnel gereden omdat we toch denken dat dit sneller gaat dan om Antwerpen heen. Rond de klok van negen uur arriveerden we in Harelbeke waar volgens de informatie twee camperplekken zouden zijn bij een voetbalstadion. Hier aangekomen zagen we dat er wel acht campers stonden dus zijn we gewoon aangeschoven. Wel bleek dat er vier stroomaansluitingen waren , maar die waren uiteraard al bezet. Geen probleem hoor, na zoveel kilometers zijn de accu’s op topniveau. Snel even de schotel omhoog om het Nederlands elftal aan het werk te zien tegen Macedonie. Bij het eerste beeld viel gelijk de 1-0. Dat was dus een goede binnenkomer. We hebben genoten van het Nederlands elftal, iets wat we al een tijdje niet konden zeggen. Vannacht was een onrustige nacht zowel voor ons als voor Boemer. Die liep de halve nacht heen en weer te drentelen om een goed plekkie te vinden. Nou is de camper wel niet zo groot, maar hij had er toch moeite mee. Wijzelf moesten toch weer even wennen aan het nieuwe bed, wat ietsjes harder is dan thuis.

2 april: Camperplaats La Maraille sur Seine ( 49.48444, 00.77333 )

Vanmorgen om zeven uur opgestaan omdat we de gehele morgen wilden rijden om s’middags van het zonnetje te genieten. Nou ja,…genieten, maar daarover later meer in dit stukje. De sporthal bij de camperplaats was al vroeg open zodat we onszelf daar konden verzorgen. Na het ontbijt zijn we vertokken richting Lille waar de grens passeerden. Vandaaruit zijn we richting Lens, Abbeville en Rouen gereden om uiteindelijk langs de Seine te komen waar we op de camperplaats in La Maraille sur Seine hebben gestaan. Een mooie plaats direct aan het water met als voorziening enkel lozen en water. Na de lunch nog even in de zon gezeten om vervolgens toch de fietsen maar te pakken voor een ritje van zo’n 30 km langs de Seine. En ja, wat neem je dan mee in je rugzak. Nou, ik zal het eens even opnoemen. Portemonnaie van Jacob met daarin de pasjes van ANWB, Rijbewijs, Creditkaart, Geld. Vervolgens de portmonnaie van Ada waarin veel geld, de nodige bankpasjes en andere belangrijke pasjes. Ook de drie paspoorten, huissleutels, reservesleutels van de camper, telefoon, verzekerings en autopapieren. Een heel belangrijk tasje dus. Omdat het aardig warm was zei ik tegen Ada, doe maar even tussen de snelbinders van je fiets. Enfin, we vertrokken voor de rit. Wel een mooie overigens want het pad lag direct aan de Seine. Ik praat over een pad want de ene kuil volgde de andere op. Na zo’n tien kilometer gefietst te hebben een hele harde brul van Ada . Jjaaaaaaaaaacoooooooooobbbbbbbb de tas is eraf. Ik schrok me echt te pletter en kneep bijna de kabels van m’n rem door zo snel stond ik stil. Gevolg, Boemer uit de fietsmand over de straat die door dit voorval het in een sprint zette. Gelukkig heeft hij EGH 1 cursus gedaan dus is luisteren geen probleem en kwam hij naar Ada toe. Ikzelf ging als een speer dezelfde route terug op zoek naar onze waardevolle tas. Want jeetje wat moet je dan en hoe moet je dit in godsnaam allemaal regelen en met wie en waar en hoe kom je thuis.ppppppppppfffffffff!! Je hebt werkelijk niets meer, geen geld geen pasjes geen sleutels van de camper. Wat een drama zou dat worden. Ik kan je vertellen dat er in de rit terug vanalles door m’n hoofd ging en bij Ada niet minder kan ik je vertellen. Tijdens die monsterrit kon ik nog enigszins relativeren waar het gebeurd kon zijn en had ik de gedachte dat we de tas bij het pad met de vele kuilen verloren moesten zijn, dit kon haast niet anders.Ik geloof trouwens wel dat ik op m’n mountainbike wel een snelheidsrecord gebroken heb. Hoe hard weet ik niet, maar wel zo hard dat m’n hartslag toch de 200 per minuut wel gehaald zal moeten hebben. Aangekomen op het "pad" zag ik godzijdank iets liggen, en ja hoor het was onze rugzak. Ik stond bijna te huilen van blijdschap. Nu weer tien kilometer terug naar Ada die zielig op de kademuur met Boemer op haar schoot zat. Gelukkig klaarde ze al snel op toen ze zag dat ik de rugzak terug had. Wat verschrikkelijk als je zoiets meemaakt zeg. Wel gaan we vanaf nu allebei wat dingen gescheiden meenemen, want hier hebben we weer van geleerd. Thuisgekomen hebben we eerst Boemer lekker verwend want die loopt twee uur na dit drama nog steeds met z’n staart tussen z’n benen. Na de maaltijd nog even gewandeld waarna Ada op zoek is gegaan naar de volgende camperplek in de buurt van Le Mont Saint Michel. Zelf heb ik dit stukje zitten schrijven. Inmiddels is het water in de Seine aardig op hoogte zodat de ene na de ander joekel van een boot aan het passeren is. Morgen gaan we weer verder. Welke camperplek het gaat worden is nog niet bekend, maar dat horen jullie vast morgen.Tot horens, Jacob, Ada en Boemer

Vrijdag 3 april: Camperplaats Saint Malo
Vanmorgen om zeven uur opgestaan en om acht uur vertrokken naar Saint Malo. Dit blijkt een schitterende plaats te zijn van wat we er van gelezen hebben. En inderdaad het is een hele oude vesting waar de vijand in vroeger jaren waarschijnlijk vele vergeefse pogingen gedaan heeft om binnen te komen. Muren van 2 meter breed en vele meters hoog omringden de vesting. Aangekomen op de camperplaats, dichtbij dit stadje, hebben we eerst lekker gegeten en hebben dit keer eerst de benenwagen genomen om het stadje te bezichtigen. Hierna zijn we alsnog met de fiets de omgeving gaan verkennen met Boemer voor in de fietsmand. Jammer was het dat het zicht uitermate beperkt was doordat het zeer heiig was, waardoor we niet echt veel mooie foto’s konden maken. Maar, … nog even terug naar vanmorgen waar het noodlot ditmaal Ada trof. Onderweg, na koffie gedronken te hebben, vergat ze bij het sluiten van de camperdeur, haar duim weg te halen bij de sponning zodat er andermaal een luid gebrul klonk. Gevolg,…. een wel heel blauwe nagel en veel pijn. De camperplaats stelde niet veel voor en was als overnachtingsplaats goed maar verder ook niet. Morgen gaan we hier toch weg daar we geen zin hebben om tussen al die drukte te gaan fietsen. We gaan zuidwaarts richting Rennes waar we 25 km daarvoor een camperplaats hebben langs een rivier met vele fietsmogelijkheden, althans dat lezen we. We zullen zien.

4 april: Camperplaats Hede ( 48.306145, -1.790074 )

Eerst weer even terug naar vannacht. Zoals in het stukje hiervoor geschreven was de camperplaats voor een nachtje slapen goed. Nou geslapen hebben we weinig door de vele uitgaansjeugd die langs liep naar de oude binnenstad. Om kwart over een schrokken we ons te pletter door twee knallen en dachten we dat de fietsen van de camper gehaald werden. Zelfs Boemer sloeg ervan aan het blaffen. Paniek dus en als een speer in m’n onderbroek naar buiten. En…… niets te zien. Camper tig keer rondgelopen om te zien of er soms stenen tegen de camper gegooid waren, maar nee hoor niets van dat. Ook daarna bleef het nog onrustig door passerende jeugd waarbij Boemer in elk geval waakzaam bleek. Na lang nadenken was ik erachter wat waarschijnlijk die twee knallen waren. Ik heb een gesloten accu gekocht die het zogenaamde knalgas veroorzaakt hebben. Paniek dus voor niets, maar je schrikt je wel te pletter als je dit in de camper hoort. Uiteindelijk sliepen we pas rond de klok van drie uur denk ik. Om acht uur opgestaan. Wat een nacht was dat zeg. Maar goed… om negen uur vertrokken met regen uit Saint Malo. Na vijftig kilometer gereden te hebben uitgekomen in Hede, een plaatsje aan een rivier waar je lekker kon gaan fietsen. Althans als het droog zou zijn. Niet dat we nou bang zijn voor een beetje regen, maar toch. Wachten dus tot het een beetje droger gaat worden. De camperplaats zelf, zoals die omschreven staat naast het kanaal is verboden terrein geworden. Hiervoor in de plaatst is er honderd meter verderop een nieuwe aangelegd. Zonder voorzieningen overigens maar wel op harde ondergrond waar je wel de blokjes nodig hebt om recht te staan. Wel staan er wat picknicktafels waar je gezellig aan het water kan eten. De sluizen die hier liggen zijn in grote getale aanwezig om het hoogteverschil te overbruggen. Een leuk beeld overigens al die verschillende waterhoogten. Voor de eigenaren van de bootjes is het misschien iets minder prettig. Om een uur of half drie kwam gelukkig het zonnetje te voorschijn en zijn we een fietstocht gaan maken van 20 km langs het kanaal en door stukken bos. De stukkendoor het bos waren overigens meer geschikt voor mountainbikers dan voor een elektrische fiets. In Hede hebben we de bakker nog even wat rijker gemaakt door het nodige gebak voor morgen te halen als ik de respectabele leeftijd van 59 mag bereiken. Wat ons onderweg wel opviel was dat hier, in tegenstelling tot Nederland, al veel meer in bloei staat. Zo zagen we rodondendrons en camillia’s al bijna uitgebloeid terwijl ze bij ons nog open moeten gaan. Boemer komt weer los en is de stress van vannacht al weer vergeten denk ik want hij liet zich weer uitgebreid fotograferen. Vannacht blijven we hier staan, omdat het morgen weer beter gaat worden met de zon en we een stroompunt hebben gevonden waar we de accu’s kunnen laden. Dit is wel nodig na vier dagen zonder stroom gestaan te hebben. Tot horens verder.

5 april. Camperplaats Hede ( 48.306145, -1.790074 )

59 jaar al weer. De tijd vliegt werkelijk voorbij en over een jaar staat er al weer een zesje voor. Vanmorgen om half negen opgestaan met een heerlijk zonnetje bij het openen van de camperdeur. Onze dochter was er ook vroeg bij om de telefoon te pakken en me te feliciteren. Na het ontbijt vertrokken met de fiets met als bestemming "we zien wel". Het is werkelijk fantastisch om de "voie verte" te fietsen. Wat een rust en natuurschoon. Het enige wat je tegenkomt zijn fietsers en lopers. Ook hier weer de vele bomen met die bekende bollen die lijken op vogelnesten. Onderweg diverse keren gestopt om een bakkie te doen en te eten. Boemer had het naar zijn zin in de fietsmand. In Trinteniac, ook een plaatstje aan het kanaal. kwamen we een andere camperplaats tegen ( 48.33123, -1.83218 zie foto’s) waar alle verzorging gratis was. Helaas geen stroom aanwezig. Ook wel weer een mooi plekkie direct aan het kanaal. Er waren er trouwens volop aanwezig op de 60 km die we gefietst hebben. Onderweg kwamen we ook nog een soort plantjesmarkt tegen en hebben deze even bekeken en nog een lekkere pannenkoek gegeten. Na dertig km de lunch, even besluiten of we via de gewone weg terug gaan of dezelfde route terug. Zelfde route terug vanwege de rust waarin je fietst. Ook op ons eindpunt kregen we nog een telefoontje uit Etten Leur met de nodige felicitaties. Aangekomen op de camperplaats bleek het een drukte van jewelste met mensen die langs het kanaal aan het picknicken waren. Dit blijkt een gewoon goed te zijn bij dit weer. Morgen vertrekken naar Elven, een ritje van 114 km.

Alternatieve camperplaats Trinteniac 48.33123, -1.83218

6 april: Camperplaats Vannes ( 47.63276, -02.78008 )

Niet zoals aangegeven naar Elven gegaan. Hier aangekomen bleek alles gesloten te zijn. Op het parkeerterrein even gekeken waar we dan naartoe zullen gaan. Het is Vannes geworden, een plaats aan 1 van de zeer vele baaien die dit gebied kent. Het blijkt ook een heel oud stadje te zijn met, net als Saint Malo, vele verdedigingswerken en veel oude huizen. Ook het tuinpersoneel heeft zich weer van zijn goede kant laten zien want de bloemperken staan er fenomenaal bij. Wel een heel werk lijkt ons want het zijn allemaal eenjarige plantjes. Op het toeristenbureau kregen we een groot aantal fietsroutes waar we een keuze uit gaan maken om morgen te peddelen. Vanmorgen was het weer beter en scheen het zonnetje. Nu, eind van de middag, is het helemaal dichtgetrokken en staat er een stevig windje, zodat we niet lang gefietst hebben en ook nog eens tegenwind. Wel kwamen we onderweg nog een enorme catamaran tegen ( zie foto) Zou best eens kunnen dat deze catamaran aan de Ocean-race meegedaan heeft. De camperplek zelf ligt 200 mtr van het strand en ligt voor de municipal-camping. Dit is de eerste keer dat we gaan betalen dus effies een "tegenvaller" en zeker de prijs 11.00 euri….. pppffff. Maar goed, hier kunnen we wel onze billetjes even op een andere manier schoonmaken, n.m onder de warme douche van de camping en uiteraard de haartjes even wassen. Nou ja, haartjes ik heb aan een kopje water genoeg maar Ada niet natuurlijk met haar lange "blonde lokken".
Inmiddels ( 18:00 uur) regent het en ziet het er ook voor morgen niet echt goed uit.
Na het eten, toen het inmiddels weer droog was, hebben we nog een flinke wandeling gemaakt op 1 van de vele eilandjes

7 april: Camperplaats Banastere ( 47.51461, -02.66739 )

Vanmorgen opgestaan met een heerlijk zonnetje op de camper. We besloten om een tocht over de diverse eilandjes te maken waarbij je eigenlijk continue langs de kustlijn fietst. De rust die je hier nu tegenkomt zal waarschijnlijk in de zomer iets anders zijn. Overal fluitende vogels. Het enige wat je af en toe tegenkomt zijn joggers. Van eiland naar eiland gingen we met pontjes, die overigens verschrikkelijk duur waren. Meestal was het een overtochtje van amper 150 meter waar we gemiddeld zo’n 6 euri per overtocht voor betaalden. Het is nu bijna twee uur en gaan weer verkassen naar een zuidelijker punt om weer wat dichter bij de Loire te geraken. Welke plaats weten we nog niet. We kijken wel op "truus", ons navigatortje.
Onderweg hebben we onze gratis internetMac weer aangedaan om alle gegevens van de laatste twee dagen weer op ons dagboek te zetten en de mail even te openen. Ook een bezoekje aan het shihtzuforum van Boemer is natuurlijk een vast gegeven, want nieuwsgierig blijven we uiteraard. Hierbij doen we ook alle forumleden de groetjes en vinden het leuk dat ook menigeen onze verrichtingen volgt via ons reisdagboek."Truus" bracht ons bij Banastere aan de Atlantische kust. Bleek ook wel want er stond een stevig windje. De camperplaats zelf ligt direct aan zee zodat we een schitterend uitzicht hebben. We hadden wel geluk want er was nog maar 1 plekkie vrij. Tegen de avond gingen er weer weg zodat er wat meer ruimte tussen de campers ontstond. Stroom was ook wel leuk geregeld. Er stond 1 sanizuil waar maar 1 stopcontact op zat. Iemand was zo slim om hier een grote contactdoos op te zetten zodat er binnen no time vijf campers aangesloten stonden, waaronder wij. Kosten voor staan, stroom, water en lozen…..5,00 euri. Wel even iets anders dan gisteren waar we voor 24 uur 11,35 moesten betalen. Na alles geïnstalleerd te hebben zijn we langs de kust gereden en hebben in een baai zitten genieten van een flink aantal kitesurfers, die een paar leuke stunts lieten zien. Daarna heeft Ada nog wat schelpen gezocht als souvenir. Inmiddels hebben we al 1050 kilometer gereden terwijl de teller op de fiets blijft steken op 156. We zullen dit keer de camper dus niet gaan verslaan qua kilometers, maar…. we hebben nog een aantal weekjes, dus misschien liggen dan de verhoudingen wat dichter bij elkaar.Het weer was vandaag best wel goed, en nu, half zeven, is de wind al een heel stuk minder.

Woensdag 8 april Camperplaats Banastere ( 47.51461, -02.66739 )
Vandaag blijven we in Banastere staan. Waarom???. Nou het weer is dramatisch slecht. Vannacht begon het enorm te waaien en te regenen. Zo erg dat we compleet op onze vier wielen stonden te schudden en ik er nog uit ben geweest om even buiten te gaan kijken of alles goed ging, o.a. de fietsen en de schotelantenne. Vanmorgen bij het opstaan is het wel wat minder gaan waaien maar de regen is er nog steeds. Dit word dus een dagje binnenzitten met een brommend kacheltje op de achtergrond want ook de temperatuur is nou niet je van het. Volgens de weersverwachting zou het hier halverwege de middag opklaren , maar daar is weinig van terecht gekomen, zodat ik naar de wielerwedstrijd Gent-Wevelgem heb zitten kijken, terwijl Ada de route voor morgen uitgestippeld heeft en zich met het eten bemoeid heeft voor vanavond. Het lot blijft ons trouwens een beetje achtervolgen. Vanmorgen kregen we een telefoontje van het thuisfront een vervelend bericht over Ada’s moeder.

Donderdag 9 april : Camperplaats Paimboeuf ( 47.29002, -2.02963 )

Vanmorgen om 08:45 uur met droog weer vertrokken uit Banastere richting Donges. Een plaats net voor St Nazaire aan de bovenkant van de Loire. Hier aangekomen bleek de camperplaats ( 47.31957, -02.08041 )voor ons erg tegen te vallen al waren de plaatsen ruim opgezet. Wel kon je voor een euro 1 uur stroom of water krijgen. De toiletten die beschikbaar waren en gelegen op het naast gelegen voetbalveld, waren niet om aan te zien zo vies. Bij het gemeentehuis bleken er geen fietsroutes voorhanden omdat ze er gewoon niet waren. Dus,……lekker vertrekken naar de volgens. "Truus" gaf aan dat je in Paimboeuf direct aan de Loire stond. Bij nader inzien bleek deze plaats aan de overkant van de Loire te liggen vrijwel tegenover Donges. Hierbij moesten we de beroemde brug "Ponte de Nazaire" over. Een geweldige brug hoog boven de Loire, die veel leek op de brug "ponte de Normandie" bij Honfleur. En inderdaad het plekkie was tien keer mooier. We stonden op de kade waar vele vissers hun avondmaal probeerden te vangen. Eenmaal gesetteld zijn we gaan fietsen na het toeristenbureau geplunderd te hebben van fietsroutes die hier wel volop aanwezig waren. We zijn eerst oostelijk gegaan . Hier kwamen we als eerste een artistiek bouwwerk tegen ( zie foto paimboeuf) dat in 2007 door een japanner gemaakt is met louter natuurlijke materialen uit de streek. Even verderop kwamen we bij het begin van een 15 km lang kanaal met enorme schuifdeuren. Hier lag een bootje dat de stormen waarschijnlijk niet overleefd heeft en bij vloed op de bodem blijft liggen ( zie foto paimboeuf) . Dit kanaal is gebouwd tussen 1882 en 1892. Onderweg hebben we lekker aan een picknicktafel koffie gedronken met een inmiddels heerlijk schijnend zonnetje. In dit kanaal zagen we ook nog het steunpunt waar een draibrug op gestaan had. Op de terugweg heb ik nog een auto gekocht die een aardige opknapbeurt nodig heeft, maar dan heb je ook wat ( zie foto paimboeuf). Omdat we hier geen stroom hebben zijn we even op zoek geweest naar een stroompunt, wat we al snel gevonden hadden bij een jachtwerf. Iemand was zo aardig ons van stroom te voorzien om de electric bike even vol te laden. Hierna zijn we de plaats zelf nog even ingegaan en hebben daar nog wat foto’s gemaakt. Opvallend waren de vele kleuren waarin de huizen geverfd zijn, iets wat je in Nederland voor onmogelijk houd denk ik. Gelukkig ook goed nieuws van het thuisfront dat het met Ada’s moeder weer wat beter gaat. Morgen blijven we hier ook nog en gaan dan het binnenland op de fiets verkennen.
Alternatieve camperplaats Donges 47.31957, -02.08041

Vrijdag 10 april Camperplaats St Viaud ( 47.25966, -2.01499 )

Vandaag zouden, zoals we gisteren het dagboek eindigden, een fietstocht gaan maken in het binnenland. Helaas is het weer wederom slecht en valt de regen met bakken naar beneden. Vooral vannacht heeft het bijna aan 1 stuk geregend. Van de fietstocht komt dus weinig terecht. We zijn daarom naar de plaats gereden waar we eigenlijk met de fiets naartoe zouden gaan en hebben in St Viaud een camperplek gevonden. Wederom bij een voetbalstadion, maar wel een hele mooie camperplaats direct grenzend aan een natuur en recreatiepark met de nodige meren. Het aantal plaatsen is beperkt, slechts tien stuks. De voorzieningen zijn andermaal gratis waaronder zelfs de stroom. Tegenover de camperplaats is een kinderspeelplaats en een klein restaurantje dat bij zomerse temperaturen wat gezelliger aan zal doen. Toen wij er net op de camperplek stonden ging iemand zijn camper staan te wassen. Kijk zo zorg je dus dat camperplaatsen niet meer gratis zijn als je zulk soort dingen gaat doen. Rond de middag klaarde het weer op en zijn we alsnog een gemarkeerde route gaan rijden, waarin we diverse oude molens en kastelen tegen zouden komen. Van die gemarkeerde tocht kwam weinig terecht zodat we op de bonnefooi zijn gaan rijden . Uiteindelijk kwamen we toch nog een oude molen, zonder wieken overigens, en een chateau tegen. Rond half vijf waren we terug na een tocht van een kleine dertig km. Precies op tijd want de lucht ging er weer dreigend uitzien.

Zaterdag 11 april Camperplaats St Viaud ( 47.25966, -2.01499 )
Eindelijk weer een lekker zonnetje. Ik moet zeggen dat het humeur er gelijk op vooruit gaat, want die regen ben je zo spuugzat. Zeker als je dan nog eens op het nieuws hoort dat het in Nederland het mooiste weer van de wereld is. Vanmorgen waren we dus al vroeg op pad en zouden we opnieuw naar de Atlantische kust fietsen door een mooi natuurgebied. Onderweg kwamen we nog een leuk campertje tegen dat ik kon kopen voor 25 euri, maar bij nadere inspectie toch maar niet gedaan heb. De plaats waar we uiteindelijk uitkwamen was Saint Brevin les Pins. Een plaats waar voor de windliefhebbers zat te doen is. Zo zagen we wederom vele kite-surfers en ook strandzeilers met die bekende karretjes ( de naam weet ik effe niet). Hier hebben we koffie gedronken en hebben nog op de boulevard zitten genieten van de mooie uitzichten. Langs de kust staan hier nog zeer vele bunkers uit de 2e wereldoorlog. Hierna zijn we via de kust weer teruggegaan. Net naast de "Pont de St Nazaire" hebben we geluncht, waar je goed kan zien hoe hoog het wegdek boven het water hangt ( 200 voet). Aan de overkant van de Loire zag je de enorme cruisschepen liggen die klaar of in aanbouw zijn. Op de stranden was het een drukte van jewelste. Niet met badgasten, maar met mensen die oesters aan het rapen waren. Sommige mensen liepen zelfs tot over hun middel in het water met voor zich uit duwend een net om die lekkere beestjes te vangen. Na een uurtje zijn we weer verder gefiets langs de kust en kwamen uiteindelijk weer uit in Paimboeuf, waar we gisteren waren vertrokken. Hier hebben we weer even de nodige inkopen gedaan, waarna we weer terug gegaan zijn naar St Viaud. Het zonnetje scheen nog lekker dus kwamen zelfs de tuinstoeltjes nog even tevoorschijn waarin we tegen de avond ook nog zaten om de avondmaaltijd te nuttigen.Morgen gaan we toch nog even terug naar St Nazaire omdat mede-camperaars ons enthousiast gemaakt hebben over hetgeen er aan de havens te zien is. Ver is het niet terug, slechts 22 km. Wel moeten we dat hoge bruggetje weer op, iets wat Ada minder prettig vindt.

Zondag 12 april : Camperplaats St Viaud ( 47.25966, -2.01499 )
Vandaag zijn we zoals we gisteren zeiden, naar St Nazaire geweest. De brug lag er schitterend bij met een vol zonnetje aan de hemel. Aangekomen in St Nazaire hebben we de camper direct aan het strand weggezet om vandaar de plaatsen te bezoeken die we op het oog hadden. Eerst zijn we naar het museum geweest waar de totstandkoming van de havens van St Nazaire in beeld en geluid aan de orde kwam. Ook waren er een groot aantal schaalmodellen te zien van boten die hier gebouwd zijn. De bouw van een hele serie watervliegtuigen was echt fantastisch om te zien. In de 2e wereldoorlog bleek St Nazaire strategisch van zeer veel belang door de vele verdedigingswerken die de havens moesten beschermen. Ook zagen we hier een kolossaal gebouw waar de duikboten van de Duitsers klaargemaakt werden om de geallieerde vloten tot zinken te brengen. De bovenkant van de bunker heeft, zo men zegt, een dikte van 8 mtr om zelfs de zwaarste bombardementen te weerstaan. In een van de bunkers waar de onderzeeboten zo in konden varen, hebben we nog een echte Franse duikboot, bouwjaar 1958, van binnen bekeken. Deze heeft nog tot 1985 dienst gedaan. Met behulp van een koptelefoon werd ons alles duidelijk gemaakt hoe men hier in leefde. Ik moet zeggen dat ik in ieder geval niet in zo’n bootje onder water zou gaan. Wat een enge bedoeling zeg, alles op, over en door elkaar. Het barst werkelijk van de apparatuur, leidingen en afsluiters. Men had verteld dat er geen foto’s gemaakt mochten worden. Toch heb ik er een paar geschoten, waaronder de zes torpedobuizen. Wat een dingen zeg. Helaas is de kwaliteit slecht doordat ik zonder flits te werk moest gaan. Wat ik wel knap vind is dat men zoiets kan maken zonder met alle leidingen de juiste draad kwijt te raken. De wanden van deze duikboot waren van 5 cm dik plaatstaal. Toch haalde dit bootje onder water een snelheid van 40 km per uur. Ongelooflijk, al zal dat tegenwoordig wel peanuts zijn met de huidige technieken., . Bovenop de enorme bunker kon je genieten van de vele uitzichten. Hier zag je pas hoe groot en vooral hoog de cruisschepen zijn die men op de vele werven en dokken aan het bouwen zijn.. In de havens zelf kon je overal met de fiets komen zodat we wat leuke plaatjes geschoten hebben. Na de havens bezocht te hebben zijn we al fietsend nog langs de vele stranden geweest en hebben in een park nog een lekker bakkie gedaan. Tegen half vijf zijn we weer teruggegaan naar St Viaud van waaruit we morgen vertrekken richting Nantes of daar voorbij

Maandag 13 april: Camperplaats Champtoceaux ( 47.33916, -1.27438 )
Vanmorgen om 08:15 uur vertrokken uit St Viaud. In Reze hebben we langs de autoweg de Mac weer bezocht om het dagboek van enkele dagen weer te updaten. Ook waren we natuurlijk zeer benieuwd naar de vorderingen van onze kleinzoon, die op het punt staat zijn eerste stapjes te gaan zetten. We missen hem wel hoor die kleine boef, maar hij is ook zo verschrikkelijk lief. Morgen wordt hij al weer negen maanden. Jeetje wat gaat de tijd toch snel. Rond de klok van half elf arriveerden we in Champtoceaux waar we achter de kerk een plaatsje zouden vinden. Maar voordat we daar aankwamen, zagen we opeens een andere camperplek die direct aan de Loire lag. Een schitterend plekje dus, maar zonder stroom. Wel toiletten en gratis water tappen. Lozen moet inderdaad achter de plaatselijke kerk. Misschien dat we daar morgen toch gaan staan omdat daar gratis stroom is. Naast de camperplaats stonden de restanten van "Le Moulin Pendu" en hadden we ook uitzicht op een brug die gebouwd is in 1892. In Champtoceaux hebben we nog foto’s gemaakt van "Chateaux les Tours", "Cateaux Le Clermont" en van een citadel, althans wat er van over is. Nu staan er enkel nog ruines. Na het plaatsje bezocht te hebben zijn we richting Lire gefietst over allerhande soorten paden. Wel was het op sommige stukken flink bikkelen om boven te komen. Maar een troost is dan weer dat je ook weer naar beneden mag. Bij Ancenis zijn we de Loire overgestoken over een "kleine" hangbrug en hebben direct daarna in een parkje zitten eten om vervolgens via de ander kant van de Loire weer terug te fietsen.
Schitterende stukken overigens. Maar, zoals ik al zei de paden waren soms niet al te best. Zo viel, doordat ik door een put reed, m’n navigatiesysteem. Gelukkig was hij niet kapot. Goed, weer verder gereden. Onderweg hadden we het er nog over dat we al aardig wat gevalletjes gehad hadden en nog steeds met goede afloop. Ook nu weer, want wat gebeurde er. Tien kilometer nadat ik "Truus" verloren had dacht ik er toch goed aan te doen om even te kijken of ze het nog werkelijk zou doen na de val op de grond. Wat bleek…… de SD kaart waar alles op staat was eruit. Shit,…. bij de val waarschijnlijk eruit gesprongen. Nu hadden we wel een enorm probleem, want wat doe je tegenwoordig zonder navigatie met werkelijk alle informatie over camperplaatsen, benzinestations, mac’s en routebeschrijvingen enz enz. Gelukkig wist ik waar het gebeurd was dus snel tien kilometer terug. Het kaartje is zo klein dat waarschijnlijk niemand het op zou vallen dat dit op de grond lag. Althans dat was m’n enige hoop. En ja hoor, het lag keurig tussen de steentjes waarna ik er weer een kussie op heb gegeven van blijdschap. Weer snel terug naar Ada en Boemer, die al smachtend zaten te wachten. Hierna zijn we naar Oudon gefietst waar andermaal een kasteel te zien was. Via die oude brug uit 1892 zijn we weer uitgekomen bij de camperplaats waar we lekker in het zonnetje gezeten hebben tot een uur of zeven..

Dinsdag 14 april: Mont Jean-sur-Loire
Vanmorgen met mooi weer opgestaan en van camperplek veranderd. Een steile klim bracht ons in het plaatsje Champtoceaux zelf waar we de camper aangesloten hebben op stroom om de accu’s te laden. Hierna hebben we de fietsen gepakt en zijn via de zuidkant vertrokken richting Saint Florent Le Vieil. Helaas hebben we deze tocht moeten onderbreken door de te steile hellingen voor Ada zodat we aan noordkant de Loire afgefietst zijn naar Ancenis. Daar hebben we gegeten en nog het een en ander bekeken en zijn daarna teruggefietst naar de camperplaats.
Nadat de accu’s vol waren zijn we om drie uur vertrokken met bestemming Champtoce sur Loire. Hier aangekomen bleek de camperplaats niet veel bijzonders en lag een heel stuk van de loire zodat we, om daar te komen, weer een heel stuk met de fiets moesten klimmen. Nu is dat voor mijn mountainbikie niet zo’n probleem, maar voor Ada d’r knie en heup niet zo bevorderlijk. Vandaar dat we verder gegaan zijn. Nu kwamen we uit bij Mont Jean-sur-Loire. Hier vonden we een leuke camping diect aan de Loire, waar Ada gelijk de wasmachines uitgeprobeerd heeft. Ook de douches waren voortreffelijk en lekker warm. Vanmorgen waren we nog van plan om vanuit Champtoceaux naar Saint Florent-le-Vieil te gaan. Die poging verloren we wegens te steile hellingen. Nu gaan we morgen vanuit deze plaats opnieuw een poging wagen. Volgens de kaart moet het nu wel lukken omdat we direct langs de Loire blijven fietsen. We willen naar deze plaats omdat er heel wat te zien zou zijn volgens het toeristenbureau. Morgenavond schrijven we weer een verslag en kunnen jullie lezen of het gelukt is.

Woensdag 15 april: Camperplaats Bonchemaine ( 47.41889, -0.61111 )
Nou van die fietstocht naar St Florent les Vieil is totaal niets terecht gekomen. Vannacht om een uur of twaalf is het gaan regenen. Niet zo maar regen, het kwam echt met bakken uit de hemel vallen, vergezeld van onweer. Vanochtend was het niet anders zodat we besloten om er met de camper heen te rijden. Zodoende hebben we toch enkele bezienswaardigheden kunnen bekijken en foto’s kunnen maken. Voor dat we weggegaan zijn heb ik tussen de buien door nog een paar foto’s gemaakt van een paar culturele objecten die je via een wandeling in Montjean sur Loire nog tegenkwam. Na het bezoek aan St Florent zijn we richting Angers gereden om in een klein plaatsje hiervoor de camper neer te zetten. We staan nu in het plaatsje Bonchemaine, direct aan de loire. De voorzieningen die bij deze camperplek horen zijn niet ter beschikking en gaan pas 1 juni open. Normaal betaal je voor deze camperplek 6 euro en is nu dus gratis.

Donderdag 16 april
Vandaag deden we deur van de camper open met gelijk een stralend zonnetje op m’n kop. Vandaag gingen we Angers bezoeken. De tocht er naartoe zouden we rijden via een gemarkeerde route langs de Maine. Inderdaad de Maine, want vlak voor de camperplaats splits de Loire en zitten we dus net niet aan de Loire. De rit was prachtig op een pad vrijwel direct langs de Maine. Het weer was fantastisch. Ada had zelfs de korte broeken meegenomen voor het geval we het te warm zouden krijgen. Vlak voor Angers hebben we in een baai , op de kade, wat een beetje weg had van een stadion, koffie gedronken. Hierna zijn we Angers ingereden met op de achtergrond de machtige kathedraal van Angers. Na dit stukje vakmanschap bezocht te hebben zijn we in de stad een beetje rond gaan lopen en hebben wat oude huisjes bekeken. Het ‘Chateau Angers’ was ook zeer mooi met aan de buitenkant weer een waar bloemenfestijn. Inmiddels was het zonnetje aan het verdwijnen en kwamen er donkere wolken voor in de plaats, zodat we besloten om toch maar terug te keren naar Bouchemain. Wel hebben we een andere route gepakt, welke minder mooi was dan de heenreis. En ja hoor, we waren net Angers uit of het begon te miezeren, om over te gaan in flinke regenbuien. We hebben geschuild bij een Kazerne. Voor Boemer had ik provisorisch een plastic dakje gemaakt op z’n fietsmand. Na een half uur was het "droog" en zijn we verder gereden. Ook dit was weer van korte duur en moesten andermaal schuilen bij een afdak van een fabriekje. Hier hebben we, zittend op pallets, gegeten en gewacht tot het droog was, waarna we uiteindelijk toch nog redelijk droog thuis zijn gekomen. Het weer was ondertussen weer wat verbeterd zodat we half in de middag toch weer zijn gaan fietsen. Na een half uurtje weer regen, dus schuilen maar weer. Ditmaal was het bij een wijnboer onder een afdak. Toen het andermaal droog was hebben we het maar opgegeven en zijn tussen de buien door naar huis gesprint met nog steeds de korte broeken in de tas.
Morgen gaan we naar Brissac om daar het imposante kasteel te bezoeken.
Oh ja, nog even dit. Wij hebben een hondje bij ons, maar achter ons stonden mensen die hadden een haan bij zich. Liep gewoon buiten aan een lijntje en zijn hutje was een kattenmand. Dierenliefhebbers??? , je zou zeggen van wel maar wie komt er op het idee om een haan te nemen, ha,ha. Vanmorgen heeft hij ons om kwart voor zeven gewekt en is daarna nog een half uur doorgegaan met kukelen, dus of het nu zo plezierig is zo’n beest valt voor ons te betwijfelen.

Vrijdag 17 april : Camperplaats op camping Gennes ( 52.18958, 5.29524)
Vandaag hebben we dus een bezoek gebracht aan ket kasteel in Brissac en Quince. Het binnenrijden van dit plaatse zie je gelijk het majestueuze kasteel staan met zijn enorme ronde torens. In Frankrijk noemt men dit kasteel wel "de Reus"Vooral de hoogte is adembenemend. Het kasteel dateert uit de 15e eeuw. De twee torens waren de enige overblijfselen van die tijd. In 1601 is er een nieuw kasteel tegen de oude torens aangebouwd, wat nog duidelijk op de foto’s te zien is. Het kasteel is nog steeds bewoond door een hertog en hertogin van Brissac en behoord tot de oudste generaties van Frankrijk.
1: "Hal"Bij binnenkomst zien we gelijk de nodige schilderijen en dierenkoppen bij de ingang van de hal. Hierna kregen we een rondleiding met gids. Jammer dat deze meneer enkel in het Frans sprak. Nu hebben we wel een cursus Frans onderhanden, maar dit is toch net iets te veel van het goede. Wel kregen we een Nederlandse beschrijving bij de entree, zodat we toch een beetje mee konden lezen waarover hij het had.
2; De grote salon was het eerste vertrek wat we aandeden. Opvallend was het vergulde plafond uit de 17e eeuw met enorme kristallen luchters. Op het kasteel zie je ook veel schoorstenen die de rook van de enorme schouwen moest uitblazen . Aan de wanden hingen enorme wandtapijten van gobelin. Ook een fraaie kast uit 1642 met inlegwerk van koper en schilpaddenschild was het aanzien waard .
3: De eetkamer was schitterend. Met zijn gedecoreerde plafond met balken geschilderd in bloemmotieven. Ook een schilderij van 6 mtr bij 3.50 is een fraai stukje. De eetkamertafel was gewoon opgedekt met servies uit die tijd. Wat echt schitterend was, waren de wel zeer fraaie bloemstukken die je werkelijk overal tegen kwam. Het een nog mooier dan het andere. Ze waren werkelijk adembenemend. Als je in Nederland al eens een fraai bloemstukje gezien hebt, valt dat werkelijk in het niet bij het zien van deze stukken. Eerst dachten we dat het kunst was, maar het bleek allemaal echt te zijn. Het leek wel of er een wereldkampioenschap bloemschikken gehouden werd, zo verschrikkelijk mooi. Trouwens, dit zullen jullie wel aan de foto’s zien. Jammer is wel dat we geen flits mochten gebruiken, al kon ik het af en toe niet laten om dit wel te doen. De orkest tribune zag er uit als een marmeren wand. In werkelijkheid is dit geschilderd hout. Je zag het verschil echt niet. Dan moet je ook toegeven hoe vakkundig de arbeiders van toen waren om dit te realiseren.
4: De trappen naar de eerste verdieping waren t.o.v de rest eigenlijk best wel simpel te noemen, zonder tierelantijnen. Opvallend hier was de draagstoel. Een huwelijksgeschenk van een hele rijke familie
5: Hierna kwamen we in de grote zaal. Een zaaltje van 32 meter lang met aan beide wanden enorme schilderijen en wandkleden die allemaal een onderwerp hadden. Ook hier weer de zeer vele bloemstukken die het middelpunt vormden van een tafel waarop zeer fraai servies was uitgestald, werkelijk wonderschoon. Ook het balkenplafond met 100 kleine afbeeldingen, pastoraal, bijbels, of mythologisch, is buitengewoon prachtig. Ook hing er een collectie paardentuigen van de hertogin d’Uzes, de moeder van de 11e hertog van Brissac.
6: De Lodewijk de 13e kamer was ook wel leuk om te zien. In deze kamer stond een hemelbed. In deze kamer werden geschillen die ontstonden in 1620 bijgelegd. In een vitrine stonden kleine beeldjes van de personen die daar aanwezig waren. Uiteraard in klederdracht van die tijd. Boven de deur hangt een portret van de echtgenote van Lodewijk de 13e, Anne d’Autriche. Uit dit huwelijk kwam de latere Lodewijk de 14e. Een fraai stukje vakwerk is de ladenkast van ebbenhout, ingelegd met ivoor. Op de hier hangende wandkleden stonden afbeeldingen van Alexander de Grote.
7: Hierna de "Jachtkamer". Ook hier weer enorme wandkleden die verschillende jachttaferelen afbeelden. Het bed uit 1644 is origineel. Ook hier weer de fleurige bloemmotieven op de plafonds met brede balken.
8: "de kapel". Deze kapel stamt ook uit de 15e eeuw met een gewelfd plafond. Ada heeft waarschijnlijk op de oudste koorbank gezeten die er nog zo gaaf bij staat. In deze kapel was ook de trouwjapon aanwezig die bij een huwelijk van een van de Brissac’s gedragen is.
9: "de Portretzaal". In deze zaal zien we vele portretten van de Brissac familie .
10: Op de 2e etage vinden we de toneelzaal . Deze werd in 1890 in gebruik genomen. In 1983 is dit theater gerenoveerd en wordt nu nog steeds gebruikt voor muzikale en culturele evenementen. Met op de acchterste muur de dame die het theater vroeger heeft laten bouwen.
11: Hierna zijn we naar beneden gegaan waar je kon genieten van de enorme gewelven en onderaardse gangen waar ook de gevangenen hebben gezeten .
12: de keuken is voor de liefhebbers van koperen pannen een waar paradijs. De ene nog mooier dan de andere. De muren hingen er vol mee. Ook de schouw waar vroeger het eten op bereid is was groots..
Dit was het kasteel van Brissac. Bij ieder vertrek hebben we de nodige foto’s gemaakt welke corresponderen met in betreffende nummer hierboven..
Vanuit Brissac zijn we naar Gennes gereden waar we op een camping direct aan de Loire zijn beland. Kunnen we weer een douche nemen en de accu’s opladen.

Zaterdag 18 april Camperplaats/ camping Gennes

Vandaag wederom schitterend weer om de Loire verder af te rijden met de fiets. Vanuit Gennes zijn we eerst noordelijk gefietst richting Le Thourail. Hier hebben we even stil gestaan bij een wel heel smal huisje. Even verderop in Le Bourg Neuf zijn we een klooster voorbij gereden. Wat opvalt is de erbarmelijke staat van zulke mooie gebouwen. Trouwens niet alleen gebouwen, maar ook aan gewone woonhuizen mankeert verschrikkelijk veel.. Goed voorbeeld was een oud kasteel in St Remy La Varenne bijna uit de gevel vielen door de rotheid, goten half afgebroken, daklateien eraf gevallen. Leuk was ook de ouderwetse "poepdoos"die aan de zijkant stond. Ik kon nog de contouren zien van de houten bak waar men op moest gaan zitten. Wat ik wel apart vond was de enorme boomstronk die voor het kasteeltje stond. Ik denk zeker een doorsnee van drie meter. Dit moet dus wel een joekel geweest zijn. Even verderop lagen nog de gezaagde plakken van een gedeelte wat men gekapt heeft. Van dit kasteeltje zijn de nodige foto’s gemaakt van de hierboven omschreven items.
Voordat we bij deze plaats de Loire overgestoken zijn hebben we bij diverse amateurschilders stilgestaan die allemaal een ander item aan het schilderen waren. Sommige met penseel, maar ook met de vingers of krijt. Een oude dame was zelfs met gekleurde papiersnippers iets aan het fabriceren. Na het oversteken van de brug kwamen we in St Mathurin sur Loire, een plaats waar we gisteren nog even op een parkeerplaats hebben gestaan om de nacht door te brengen. Toen we zagen dat er s’avonds een popconcert was zijn we toch maar vertrokken. Wel hebben we hier direct aan de Loire lekker gelunched. Wat opviel was dat er nauwelijks boten varen op de Loire. Vanuit deze plaats zijn we aan de andere kant van de Loire zuidwaarts gereden naar St Clement des Levees, waar we de camperplek hebben bekeken. Ook deze plaats lag direct aan de Loire. Omdat we ook nog even lekker in de zon wilden liggen zijn we terug gereden en bij Les Rosiers sur Loire, waar ik nog een mooie foto van het gemeentehuis heb gemaakt wat we vanaf de camping aan de overkant konden zien, via de brug weer aangekomen bij de camperplek. Hier hebben we de rest van de middag lekker in het zonnetje gezeten. Terwijl Ada het eten aan het klaarmaken was ben ik nog even een paar klimmetjes wezen maken. Bij 1 van de klimmetjes kwam ik uit bij een kerk met zicht op de brug die bij de camping lag . Iets verder het binnenland in nog restanten van een oud kasteeltje met een toegangspoort. Thuisgekomen heb ik Boemer in bad gedaan.
Morgen zijn de weersvooruitzichten volgens de TV minder. We zullen zien, want ook vandaag zou het weer niet al te best zijn en was het juist schitterend weer. Mocht het goed zijn gaan we eerst op de fiets richting Saumur om in de middag daar de camper weer weg te zetten.

Alternatieve camperplaats St Clement des Levees ( 47.33027, -00.18388 )

19 april : Camperplaats Saumur
Nou, ditmaal heeft de weersvoorspelling het bij het rechte eind. Rond de klok van drie uur vannacht begon het te regenen en nu inmiddels elf uur doet het dat nog steeds. Heb net in de stromende regen de fietsen erop gezet en alles startklaar gemaakt om te vertrekken richting Saumur. Vanmorgen een lekkere warme douche genomen. De klacht dat de douches wel erg lauw waren heeft dus geholpen. We zijn er dan ook lekker lang onder blijven staan,ha,ha. Gisteren stonden we zielig alleen op de camping. Inmiddels staan er vier campers, een caravan en zowaar een stel met zo´n uitklaptentje. Met die laatste mensen hebben we wel een beetje medelijden. Om 12 uur hebben we warm gegeten en zijn daarna vertrokken richting Saumur. Hier hebben we eerst de Mac bezocht om het dagboek weer bij te werken. Ook hebben we nog even geskyped met onze dochter en uiteraard de eigen site van onze kleinzoon uitgepluist. Er was weer veel te lezen over het boefje. Vanuit de Mac zijn we eerst met de camper naar het Chateau gereden dat je bijna niet kan missen door zijn grootte. Hier aangekomen bleek dat je er met de camper niet mocht overnachten zodat we weer naar beneden zijn gegaan. Op een eilandje vonden we vrij snel de camperplaats. Laten we het nu eens treffen, want er stond een Nederlander die van de twee plekken die er waren, weg ging, zodat wij er mooi konden staan. Geloof het of niet, maar dit was de eerste Nederlandse camper die we in de drie weken dat we al weg zijn, gezien hebben. Het weer was ondertussen al aardig opgeknapt zodat we op de fiets de plaats hebben doorkruist. Ook zijn we nog richting Turquant gereden waar heel veel wijnboeren zitten. Opvallend waren hier de huizen die bijna letterlijk in de rotsen gebouwd zijn. Ook hebben we nog een ouderwetse wijnkelder bezocht. Het stikt trouwens van de kasteeltjes hier, zodat ik maar besloten heb om niet van ieder kasteeltje een foto te maken. Ook de in de rotsen uitgehouwen woningen waren interessant om te zien. Inmiddels is het zes uur en schijnt het zonnetje weer zoals je dat in Frankrijk mag verwachten

20 april:
Vandaag weer een bijzonderde dag, Ada is 57 lentes jong gewordenwaren er al weer vroeg bij om de felicitaties over te brengen. Het weer was vandaag uitstekend zoals men voorspelde, dus korte broeken en T shirts aan en snel naar buiten. We zijn vandaag vanuit Saumur langs de Loire terug gefietst naar Gennes. De plaats waar we gisteren uit zijn vertrokken. Onderweg zagen we toen wat leuke dingen zodat we besloten het op de fiets terug te rijden. Eerst hebben we nog even de camperplaats in Chenehutte bekeken. Hier zijn drie plaatsen. Er is een toilet en een waterpunt. Ook zagen we twee stopcontacten.. Wel is het een leuke plaats direct aan de Loire. In Saint Aubin kwamen we het eerste kasteel weer tegen wat volgens ons meer als gevangenis diende dan als woonkasteel, tenminste als je naar de hekwerken keek die voor de ramen geplaatst waren. Tegen het kasteel stond een kerk, nou ja kerk, hij was verder helemaal leeg en diende dus enkel als toeristisch punt. De begraafplaats ligt er, zoals alle begraafplaatsen trouwens, perfect onderhouden bij. Vaak is het een zee van bloemen, iets wat je in Nederland zelden tegenkomt. Aangekomen in Gennes hebben we lekker aan een picknicktafel gegeten, vrijwel direct aan de Loire. Hierna zijn we weer via de andere kant van de Loire teruggefietst. Onderweg zijn we nog naar Chateau Boumois gereden. Helaas was dit gesloten en ging voor bezoekers pas op 1 juni open. Ik weet niet hoeveel wijnboeren we gezien hebben, maar teveel om op te noemen. En vaak staat er bij iedere wijnboer wel een schitterend oud huis of klein kasteeltje. Aan de linker oever hebben we weer talloze huisjes gezien die in de rotsen gebouwd waren. Klein, maar fijn zullen we maar zeggen.

21 april.
Vandaag is het weer zonnig weer zodat we, zoals we gisteren gemeld hebben, met de fiets naar Montreuille Bellay zouden fietsen. Een aardig ritje hoor, 50 km. De heenreis hebben we toeristisch gepakt en kwamen we door talrijke wijnvelden en kleine gehuchtjes. Soms staat daar dan ineens zomaar weer een kasteeltje. Gelukig ging de rit niet al te veel bergop dus waren we toch redelijk snel in Montreuille Bellay. Op dit stuk kreeg ik trouwens de eerste lekke band, dus dat valt mee t.o.v andere reizen waar ik ze om de dag zo’n beetje had. Gelukkig had ik de benodigde spullen bij me zodat we weer snel verder konden. Van grote afstand zagen we het kasteel al opdoemen. Ook dit is weer een vestingstad die bijna geheel ommuurd was. Ook de toegangspoort, daterend uit 1412/1413 was indrukwekkend. Even verderop stonden we voor het huiswaar de dichter Charles Dovalle geboren is en later in een duel is
omgekomen. Verder fietsend door dit plaatsje kwamen we bij de ruiines van de voormalige "church of Saint Pierre", gebouwd in de 11 eeuw. Even verder zagen we de voormalige paardenstallen. Nu is het een wijnhuis. De brug die we voor het kasteel zien dateert uit1811. Vandaaruit had je een mooi panorama op het kasteel en de kathedraal die ernaast lag. Jammer was het dat het juist vandaag gesloten was zodat we het van binnen niet konden bekijken. De terugreis was iets minder. We besloten om niet meer toeristische te rijden. Achteraf hadden we dit beter wel kunnen doen omdat nu de vrachtwagens op een meter afstand je voorbij raasden. Dit doen we dus niet meer en geven "Truus"voortaan dde opdracht een fietsroute te pakken. In Saumur hebben we nog lekker in het zonnetje op een terras gezeten en kreeg Boemer een lekkere kom koud water aangereikt. Terug op de camperplaats gelijk de tuinstoelen in stelling gebracht om nog even languit te genieten van de zon. Morgen gaan we weer verder, nadat we eerst het "Chateau Samur" hebben bekeken.

22 april : Camperplaats Turquant
Vandaag weer met een lekker zonnetje opgestaan. Eerst even naar de Lidl die vlakbij de camperplaats lag. Nou, dat hadden we achteraf beter niet kunnen doen, want eenmaal in de rij van de kassa bleken de kassa’s niet meer te werken. Daar sta je dan met een kar met boodschappen. Na een kleine 20 minuten kwam er weer geluid in de scanner en konden we eindelijk verder. Zoals we gisteren al zeiden hebben we eerst "chateau Saumur" nog bezocht. Ook hier kwamen we voor een gesloten deur wegens restauratie. Dit zou nog vijf jaar duren. Dus,…. Komen we tegen die tijd nog wel eens terug. We zijn niet echt ver gereden om bij de volgende camperplaats te komen. Slechts een vijftiental kilometers en we stonden weer stil op de camperplaats van Turquant. Van hier zijn we naar Fontevraud gefietst over de toeristische route. Ditmaal was het wel bergje op, bergje af. Aangekomen in Fontevraud hebben we eerst lekker gegeten op een bankje voor het beroemde klooster "l’Abbaye Fontevraud". Naast de plaats waar we gegeten hebben stond een oud kerkje "de Saint- Michel eglise"uit de 12e eeuw. Binnen in dit kerkje stond een verguld houten altaar. Wederom een stukje vakwerk uit die tijd, al dateert dit uit de franse revolutie. Ook stond er onder een schilderij in deze kerk een tombe met allemaal beenderen van waarschijnlijk de persoon die op het schilderij stond. Wel heel apart om te zien.. Even verderop heb ik "les Pigeonniers"gefotografeerd. Een beetje schuine gevels daterend uit de 17e eeuw die behoorden aan Madame de Montespan. In deze straat stond ook een kapel "Sainte-Catharine. Dit kapelletje met een heel smal torentje dateert uit de 13 eeuw. Hierna zijn we weer afgedaald naar Montesoreau, waar we ook weer een mooi chateau tegenkwamen, wat direct aan de Loire lag. Ook hier weer de nodige foto’s gemaakt. Even verderop lag het plaatsje Candis-Saint Martin. Hier heb ik nog orgel gespeeld in een heel beroemde kathedraal met imposante voorgevels. Dit is tot nog toe de enige keer, want meestal zit er een slotje op het orgel. Later nog een foto gemaakt waarop deze kathedraal hoog boven de huizen uitsteekt. De plaatsen zijn echt allemaal gehuchtjes met hele smalle straatjes en vaak eenrichtingsverkeer. Hier splitst de Loire zich in drieen n.m de Loire, La Vienne en de l’Indre. Plots zagen we hier het eerste zeilbootje op de Loire. Hierna zijn we weer teruggefietst en zagen we opnieuw een kasteeltje. Vaak behoren deze bij een wijnboer. Terug bij de camper hebben we weer lekker in het zonnetje gezeten en lekker bami gegeten. Terwijl Ada hier mee bezig was ben ik nog even het plaatsje zelf in geweest waar enorm veel Trologdytes zijn. Ook hier zijn weer de nodige foto’s van gemaakt. Als we de verhalen moeten geloven zitten hier kilometers aan onderaardse gangen in de bergen van krijtsteen. De huizen die erin gebouwd zijn lopen soms gevaar bedolven te worden onder grote stukken zodat op veel plaatsen enorme stukken verankerd zijn met "pluggen", om het geheel bij elkaar te houden. Ook hebben we nog even gekeken op de camperplaats in Parnay. Stelde niet zo veel voor, wel voorzieningen aanwezig behalve stroom. Dat geldt ook hier in Turquant. Wel is er een speelplaats en een skatebaan voor de kinderen. Ook de picknicktafels ontbreken hier niet en staat er zelfs een barbecue die je kan gebruiken. Morgen komen we weer ergens anders terecht.

Donderdag 23 april : Camperplaats Villandry ( 47.34134, 00.51043 )

Vanmorgen weer opgestaan met een lekker zonnetje aan de hemel. We hadden een druk programma vandaag. Eerst wilden het kasteel Chinon bezoeken. Andermaal was ook dit kasteel gesloten i.v.m werkzaamheden. Het volgende kasteel was in Azay le Rideau. Hier troffen we het want omdat Ada met een kruk liep mochten we op vertoon van de invalidenkaart gratis binnen, waardoor toch weer eventjes 16 euri in de knip bleef. Nu zijn we natuurlijk verwend geweest met kasteel Brissac, maar ook dit was een mooi kasteel met hele andere elementen. Zo zagen we bij aankomst dat op het dak wel een hele mooie vergulde versiering was aangebracht. Dit slot was ook geheel omringd door water. s’Avonds blijkt dit kasteel zeer fraai verlicht te zijn. Hier konden we natuurlijk niet op wachten. Na het bezoek aan dit kasteel zijn we verder gereden naar een wat indrukwekkender kasteel. Dit kasteel, d’Usse, ligt tegen een berg aan en was het bezoek ook dubbel en dwars waard. Ook hier weer totaal andere dingen om te bezoeken. Zo was er eerst de kapel die bij het kasteel behoorde. Daarvandaan gingen we naar de "Sellery", waar een keur aan zadels te zien was met in een naast gelegen gebouw verschillende rijtuigen waar hoogstwaarschijnlijk de gewone man niet in had gezeten. Voor het kasteel een mooie tuin. De tulpen uit Amsterdam waren bijna geheel uitgebloeid. Onderweg naar de gevangenis van het kasteel hebben we in de bergwand nog diverse caves bezocht. De temperatuur hier was aardig lager dan buiten, dus snel even wat foto’s gemaakt en snel naar buiten. De gevangenis was niet echt groot, maar wel indrukwekkend. Ook stond er een naam in van een gevangene uit het jaar 1689. Of hij het hier overleefd heeft weet ik niet maar mijn gevoel zegt van niet. Hierna het kasteel in waar je via een rondleiding in de diverse vertrekken een kijkje kon nemen. Van beide kastelen heb ik een apart album gemaakt zodat jullie de verschillen een beetje kunnen bekijken. Na het bezoek aan het kasteel zijn we naar de uiteindelijke camperplek gereden in Villandry. Een plaats zo’n 20 km voor Tours. De camperplek ziet er leuk uit en het was aardig druk. Nadat we ons geïnstalleerd hadden zijn we weer op de fiets gestapt om dit keer via de rivier de "Cher"richting Tours te rijden. Onderweg hiernaartoe kwamen we langs een "molen". Geen echte molen maar een soort watergemaal zeg maar..Tegen Tours aan zijn we toch terug gereden i.v.m de straffe wind. Teruggekomen in Villandry hebben we op het terras van het gelijknamige kasteel een lekkere sorbet zitten eten. Zelfs Boemer begint ijs lekker te vinden. s’Avonds hebben we weer lekker buiten kunnen eten op een heerlijk stuk gras naast de camper. Inmiddels is het bijna acht uur en zitten we nog steeds in het zonnetje en ligt Boemer ook weer uitgeteld naast me.

Vrijdag 24 april
Om 09:00 uur stonden we voor de poorten van Chateaux Villandry. Dit kasteel ligt amper 100 mtr van de camperplaats, zodat we te voet daar naartoe zijn gelopen met Boemer aan onze zijde. Bij dit kasteel vinden we vele mooie tuinen waar zo’n beetje alles te vinden is waar we onze dagelijkse maag qua groenten af en toe mee vullen. Van bovenaf had je een geweldig zicht op de diverse tuinen. Ook de rozentuin was werkelijk schitterend. De tuinmannen hebben alleen met het knippen van de buxus haagjes al een dagtaak volgens mij. De gehele tuin is verdeeld in vakken. Ook was er een waterpartij met daarin de nodige vissen die boven het water met hun bekkie op het voer zaten te wachten. Helemaal achter in de tuin was nog een doolhof en mocht ik er alleen in omdat Ada bang was de weg niet terug te vinden. In het midden van de tuinen stonden prieeltjes waar je even kon uitrusten met zicht op al het moois. Het kasteel zelf was in combinatie met de tuinen wel een prachtig gezicht. Ook hiervan is een album met foto’s "Chateaux Villandry". Nadat we geluncht hadden zijn we weer op de fiets gestapt en dit keer richting Langeais gereden. Onderweg kwamen we langs het punt waar de Cher zich in de Loire voegt . Precies op dat punt was er ook een spoorbrug waar je goed kon zien hoeveel stroming er in de Loire staat. Op een gegeven moment konden we uit de verte het kasteel van Langeais al waarnemen. Om in deze plaats te komen moesten we weer over een hangbrug. Het Chateaux Langeais, uit 1465, staat werkelijk midden in het centrum, omgeven door zeer oude huisjes. Ook de ophaalbrug blijkt nog steeds te werken. Op het binnenplein van dit kasteel aangekomen had je zicht op de ruines met daarachter een bouwwerk van vroeger hoe je kon zien hoe men met een hijswerktuig de zware blokken krijtsteen naar boven bracht. Hier verder lopend kwam je wel bij eenheel moderne boomhut terecht. Schitterend om te zien hoe men dit voor de jeugd heeft gemaakt. Vele mensen waren in dit park aan het picknicken. In de naast het kasteel gelegen kerk heb ik nog wat foto’s gemaakt van de werkelijk schitterende glas in lood ramen. Op een paskeerplaats nog twee leuke foto’s van een paar ludieke auto’s.
We zijn dit keer wel via dezelfde weg teruggefietst omdat deze direct aan de Loire lag en er vele mooie plekjes waren waar je op een bankje lekker kon genieten van de natuur. Op de plaats waar de Cher weer begint hebben we een bakkie gedaan en heeft Boemer zich uit kunnen leven in het gras. Thuis gekomen hebben we lekker buiten in het zonnetje zitten wokken. Best wel warm hoor als je in de wok moet roeren in de felle zon. Maar, het eten was lekker. Bij een hotel heb ik nog een wifikaartje gekocht zodat ik kan internetten om dit dagboek weer bij te werken. Van de plaats Langeais is ook een apart album gemaakt "Chateaux Langeais"

Zaterdag 25 april : Camperplaats Amboise ( 47.41725, 0.98700 )

Vanmorgen om acht uur vertrokken uit Villandry voor een rit van slechts 45 kilometer. We wilden dit keer weer op een camping staan om weer eens lekker een douche te nemen. We vonden die camping op een eilandje in de Loire, liggend bij de plaats Amboise. Vanaf de camperplek hadden we een schitterend uitzicht op Chateaux . Na een mooi plekje uitgezocht te hebben zijn we met de fiets even het dorpje wezen bekijken. Nou, dorpje, aan de winkelstraten te zien was het een echte stad, zoveel winkels waren er. Ook toeristisch gezien mag het er wezen. Vandaag was weer zo’n dag dat alles zo’n beetje fout kan gaan ook fout ging. We zullen even beginnen. Na het bezoek aan de plaats besloten we toch maar even naar een grote supermarkt te rijden om de koelkast weer wat aan te vullen. Nadat we de inkopen in de tassen gedaan hadden, terug naar de camperplaats. Wat denk je!! Een kilometer verder zegt Ada weer in paniek "Jacob je rugzak", je weet wel die bekende rugzak van enkele weken geleden, die we verloren hadden….shit shit shit shit shit shit shit. Weer terug als een speer, na eerst de boodschappentas die achterop stond van de fiets afgetrokken te hebben. Hierbij waren sommige artikelen, die de val van de tas niet overleefd hebben. Gelukkig stond de rugzak nog in het fietsenhok, zodat de hartslag weer naar beneden kon. ppppppfffffff. Wat een ellende We worden oud geloof ik, bijna 60. Maar goed, we hadden hem weer terug. Dit is dus de tweede keer, dus een derde zal nog wel volgen. Nadat we thuis alles weer in orde gebracht hebben, op de fiets naar de plaats Amboise, waar we een rondrit met een treintje zouden maken. Hier hebben we niet echt van genoten door het zeer slechte pad waar het treintje overheen denderde. Daarbij verstonden we niets van het commentaar van de chauffeuse die ze gaf tijdens de rit omdat dit enkel in het Frans gebeurde. Tot overmaat van ramp kregen we pech onderweg. Midden op de brug stonden we stil met een lange file auto’s achter ons. Uitstappen dus en te voet terug naar de plaats waar onze fietsen stonden. Gelukkig kregen we ons geld terug van de treinmachiniste. Aangekomen bij de fietsen ( een uur later) was het lot ons andermaal gezind. Wat blijkt, ons navigatiesysteem lag nog in de fietsmand. Wat een eerlijke mensen toch die Fransen. Zo hebben we deze reis toch al aardig wat geluk gehad zou ik zeggen, maar het gaat een keer stoppen natuurlijk. Hierna zijn we nog naar de "Pagode de Chanteloupe"gereden. We dachten hier vrij naartoe te kunnen fietsen, maar werden staande gehouden door een lieftallige dame die om 16 euri vroeg. Om dit te betalen voor zo’n torentje ging ons iets te ver zodat enkel twee foto’s op afstand het bewijs zijn dat we daar geweest zijn. In Amboise hebben we nog het woonhuis van Leonardo da Vinci bezocht en foto’s gemaakt van het kasteel, met daaromheen wat oude geveltjes. Dit kasteel hebben we niet bezocht omdat we een ander fraai kasteel op het oog hebben.. Het weer was vandaag een stuk minder zodat de lange broeken weer aan moesten. Inmiddels hebben we lekker broccoli met vis gegeten met als toetje lekkere witte chocoladevla met verse aardbeien. Op het pad naar de wasplek kwamen we nog een mooie slang tegen die midden op de weg lag. Goed dat het geen zonweer is want Ada ging niet meer op het gras liggen, ha,ha,ha
Morgenmiddag gaan we misschien verder richting Blois . Morgenochtend gaan we eerst nog even fietsen langs de Loire om uit te komen bij Chaumont sur Loire

Zondag 26 april : Camperplaats Blois ( 47.58665, 01.32609 )

Vanmorgen vertrokken uit Amboise met als doel het kasteel in Chaumont sur Loire te gaan bekijken. Dit kasteel ligt direct aan de Loire. Het dateert uit de 12e eeuw. Lodewijk de 16e liet liet het afbreken om Pierre van Amboise te straffen omdat hij zich tegen het koninklijk gezag had gekeerd. Tussen 1465 en 1510 laat zijn zoon en kleinzoon het kasteel weer herbouwen zoals het nu is. Ook van dit kasteel is er weer een album "chateaux Chaumont". Na dit bezoek zijn we verder gereden naar de camperplek in Blois. Een vrij grote stad waar weer veel te zien is. Na eerst een bezoek aan het toeristenbureau gebracht te hebben zijn we langs de Loire gaan fietsen op een pas waar je alleen de vogeltjes hoorde fluiten. Geen verkeer toegestaan, behalve fietsers en wandelaars dan natuurlijk. Bij terugkomst in de plaats hebben we nog wat door diverse straatjes gewandeld en wat foto’s van bezienswaardigheden gemaakt welke weer in het album van Blois staan..Op deze tocht kwamen we o.a het standbeeld van Jeanne d’Arc tegen dat in 1921 door het Amerika is geschonken om de vriendschapsbanden te bezegelen.
Verder een standbeeld van de beroemde Houdini, dat voor het "Maison de la Magie"stond, en een paar vakwerkhuizen, waarvan sommigen versierd waren met jongleurs en acrobaten. Dit huisje bleek een van de oudste en meest pittoreske huizen uit de 15e eeuw. De kathedraal van Saint-Louis mag er ook wezen. De gebrandschilderde ramen zijn ontworpen door de Nederlander Jan Dibbets. Tenslotte zijn we nog naar de overkant van de Loire gereden om wat panoramafoto’s te maken van de plaats Blois met zijn mooie brug. Op 1 van de foto’s zie je ons campertje aan de waterkant staan.

Maandag 27 april : Camperplaats Chenille-Change ( 47.69945, -00.66743 )

Vandaag enige twijfel wat te doen. Eerst wandelen in de plaats zelf en morgen naar Chambord gaan, of vandaag naar Chambord rijden om daarna naar de Mayenne te rijden. Na de weersvoorzuitzichten bekeken te hebben besloten we toch vandaag naar het kasteel Chambord te gaan. We hadden inderdaad geluk want een uur nadat we klaar waren met het bezoek hebben we 180 kilometer in de regen gereden. Inmiddels staan we op de camperplek in Chenille-Change, direct aan de Mayenne.
Maar nu eerst even het bezoek aan het indrukwekkende Chateaux Chambord. Boemer is dit keer ook weer mee naar binnen geweest, al moesten we hem wel in een mandje meenemen. Geen enkel probleem overigens, want hij heeft werkelijk heel de rondtour in het kasteel stil gelegen of gezeten. Inderdaad indrukwekkend als je het geheel bekeken hebt. De film die vooraf gedraaid werd hoe het kasteel eigenlijk is opgebouwd tot wat het nu is, was de moeite waard. Ook bijzonder was de beroemde trap met dubbele omwenteling, waarvan men vermoed dat het een idee is van Leonardo Da Vinci. Het aparte aan de trap is dat als twee personen allebei via een trapdeel naar boven gaan elkaar kunnen zien maar niet tegenkomen. Ook de diverse gebeeldhouwde plafonds waren zeer mooi. Op enkele plaatsen was men deze aan het restaureren. Ook de vele verschillende schouwen waren mooi. Om een voorbeeld te geven, het kasteel telt 282 schoorstenen. Een schoorsteenveger zou daar in de tegenwoordige tijd jaloers op zijn.. Toch was het kasteel nauwelijks warm te krijgen. Geen wonder als je leest dat het 426 vertrekken heeft. Bijzonder leuk was het "speelgoed" van de graaf, dat bestond uit louter oorlogsmateriaal bestond. Diverse vertrekken waren compleet ingericht tot een hemelbed aan toe. Kleine bedjes maar wel enorm hoog waren ze. Het uitzicht van bovenaf was van alle kanten adembenemend. Dit kasteel, samen met dat van Brissac zijn wel de mooiste die we gezien hebben. Ook in dit kasteel hebben we weer niet behoeven te betalen op vertoon van het blauwe kaartje. Later hebben we hem ook bij een pompstation laten zien voor misschien wel gratis diesel. Helaas dit begrepen ze niet,ha,ha,ha.
Na dit bezoek zijn we dus doorgereden naar de Mayenne om daar nog wat te fietsen. De weersverwachting voor de komende week is niet al te best. We zullen het morgen zien.

Dinsdag 28 april. : Camperplaats Chateau Gontier ( 47.82483, -0.70185 )

Vanmorgen was het weer anders dan men voorspeld had, want het zonnetje was er al vroeg bij. Toch zijn we uit Chenille-Change om half negen vertrokken omdat het jaagpad dat langs de Mayenne ligt, pas bij Daon begint. We hebben we heerlijk geslapen op de gratis camperplaats waar zelfs de stroom voor nop was. Na enig speurwerk op "Truus" kwamen we uit op de plaats Chateau Gontier. Deze camperplaats ligt ook direct aan de Mayenne en eigenlijk gelijk aan het mooie fietspad. Hier aangekomen gelijk de fietsen eraf. Uiteraard staan deze s’nachts op slot, dus…. Mag ik even je fietssleutel. Nergens te vinden, dus hadden we wederom een probleem. Reserve sleutel hebben we nooit gehad bij de fiets van 2100 euro dus zat er maar 1 ding op, doorzagen die handel. Maar hoe?. Nu had ik wel een babyzaagje bij, maar dat zou waarschijnlijk toch niet lukken. Aan de overkant van de straat waren gemeentewerkers bezig. Aan deze vriendelijke heren gevraagd of er een fietsenmaker in de buurt zat. Nou die zat er wel, twee kilometer verder. Wel een heel eind om een fiets van 27 kilo zo ver te dragen. Deze heren begrepen dit gelukkig ook en gaven me een gratis lift achterop de werkwagen van de gemeente naar de fietsenmaker. Deze heeft zonder de fiets te beschadigen het slot eraf gehaald ( kosten 9,00 euri) zodat we toch nog konden gaan fietsen. In ieder geval hebben we weer wat meegemaakt, ha,ha,ha. Na een bezoek aan de plaats, waar Ada nog aan het kledingshoppen is geweest, zijn we de Mayenne naar Daon afgefietst met een heerlijk zonnetje in het gezicht. Onderweg kwamen we diverse kastelen tegen en ook sluizen voor de plezierjachten i.v.m het hoogteverschil. In tegenstelling tot de Loire zie je hier wel veel pleziervaart. Hadden we het enkele stukje geleden nog over zo’n pontje waar je jezelf ook over moest brengen, ook hier kwamen we er eindelijk eentje tegen. De natuur langs de Mayenne is eigenlijk mooier dan de Loire. Aangekomen in Daon hebben we bij een kerkje koffie zitten drinken. Amper op en het weer sloeg gelijk om en begon het te stortregenen. Gelukkig stonden we vlakbij een openbaar toilet zodat we konden schuilen. Dit gaf echter een probleem. Er was een begrafenis en iedere keer kwamen er bezoekers die er in wilden. Dus wij er weer uit, en erin, en eruit. Boemer zat prinsheerlijk in z’n fietsmandje, met plastic overkapping, alles op een afstandje te bekijken en genoot zienderogen. Heb er nog een leuke foto van gemaakt. Toen het eindelijk na een uurtje weer drog geworden was zijn we toch maar terug gaan fietsen. Inmiddels schijnt het zonnetje weer en zitten we aan de koffie en ligt Boemer weer uitgeteld op z’n plekkie onder tafel. Ik ga nu de fietsen even schoonmaken zodat we morgen hopelijk met schone fietsen en veel mooi weer de ander kant van de Mayenne op kunnen gaan fietsen.

Woensdag 29 april
Vanmorgen was het gelukkig weer wat beter met het weer gesteld zodat we rond de klok van 10 uur op de fiets zijn gestapt voor de fietstocht richting de plaats Mayenne. De tocht voerde andermaal langs vele "ecluses" die een mooi decor vormden voor de nodige foto’s. Bij sommige van deze huisjes bij de sluizen konden we gebruik maken van een stopcontact om de fiets van Ada weer op te laden, zodat we ons daar geen zorgen over behoefden te maken in ieder geval. Een 25 tal km verder hebben we op het keerpunt lekker geluncht bij een van die sluizen. De bootjes die je hier tegen komt zijn allemaal een soort van woonarkjes. Ook kwamen we weer diverse kastelen tegen al waren ze minder groots dan we tot heden gewend waren. Onderweg kwamen we ook nog langs een huisje wat men aan het renoveren was met de bruiksmaterialen van vroeger. Een heel werkje zoals te zien op de foto’s. Koeien hebben ze hier ook volop.
Bij terugkomst in de plaats Chateau Gontier hebben we nog wat foto’s gemaakt van diverse bezienswaardigheden. Het weer is alleszins meegevallen tot wat men voorspelde. Vanmorgen dachten we nog aan naar huis rijden i.v.m het slechte weer wat men voorspelde. Net als in Nederland zit men er ook hier wel eens flink naast. Morgen gaan we weer noordwaarts om weer wat dichter bij huis te geraken. Waar?, waarschijnlijk in Laval.

Donderdag 30 april. : Camperplaats Change ( 48.10050, -00.78529 )
We zijn niet in Laval uitgekomen zoals we gisteren dachten. Aangekomen in deze plaats bleek de camperplaats vrijwel direct onder een spoorbrug te liggen. Aangezien dat s’nachts nu niet bevorderlijk is voor de nachtrust, zijn we even verder gereden. We kwamen uit in de plaats Change, ongeveer drie kilometer verder dan Laval. Hier stonden we wederom langs de Mayenne. In de vele info die we over de rivier de Mayenne hadden, lazen we dat je op verschillende plaatsen gebruik kon maken van de douches die bij de "ecluses" stonden. Dus douchespullen mee bij het fietsen langs de rivier. En inderdaad na 25 km kwamen we er eentje tegen, en wat voor een. Zelfs thuis beschikken we niet over zo’n fantastische douche. Een regendouchekop en zelfs massage douchekoppen aan de zijkant. En…zelfs het water was heerlijk warm. Na de douche hebben we in een intiem eetcafe bij diezelfde "ecluse"wat gedronken terwijl Ada’s fiets stond te laden. Inmiddels was het weer gaan regenen en zag het er naar uit dat het weer wel eens lang kon gaan duren eer het droog zou zijn. Terug hebben we dus 25 km in de regen gereden waardoor de fietsen weer een sopbeurt moesten hebben. Inmiddels is het zonnetje weer gaan schijnen met tussendoor een regenbui. Ada heeft ondertussen weer een lekkere maaltijd in elkaar gezet wat uitstekend smaakte. Hopelijk is het morgen wat bestendiger weer zodat we nog iets van de plaats Laval kunnen zien voordat we verder rijden naar de plaats Mayenne zelf wat hier ongeveer 35 km vandaan ligt.

Vrijdag 1 mei : Camperplaats/Camping Mayenne ( 48.31366, -0.61308 )
Vanmorgen toch op weg gegaan naar Mayenne, zonder Laval nog bekeken te hebben. Het weer was er ook niet naar moet ik zeggen. Onderweg naar Mayenne klaarde het inmiddels aardig op en zijn we terecht gekomen op een camping. Eerst hebben we nog naar de camperplaats in Mayenne zelf gekeken, maar dit was echt niets, zodat we naar de camping hier vlakbij gereden zijn. Deze camping was erg goedkoop met alle voorzieningen die je wenst voor 6,70 euro . Stroom was wel weer duur n.m 3,05 euri. Omdat de accu’s toch vol waren hebben we hier geen gebruik van gemaakt. De camping lag er echt schitterend bij met voor iedereen een eigen vak, afgescheiden door een heg van een meter hoog. Nadat we een mooi plekje aan de Mayenne gekregen hadden zijn we op de fiets gestapt om een heel stuk van de Voie Verte te rijden. Bij terugkomst hebben we de plaats Mayenne nog bekeken en wat foto’s gemaakt. Terug op de camping heb ik Boemer een lekkere douche gegeven en is hij weer lekker schoon. Het begint nu op te schieten voor de terugtocht naar huis. Morgen vertrekken we weer en hopen een paar honderd kilometer te rijden. Waar we terecht komen weten we niet.

Zaterdag 2 mei : Camperplaats Forges Les Eaux ( 49.60583, 1.54303 )
Vanmorgen vertrokken uit Mayenne richting huis. Het aantal km wat dan voor de teller staat om thuis te komen is 723, zodat we ergens bij Rouen uit proberen te komen om daar te overnachten. Van de Belg op de camperplaats hoorden we dat er in Forges Les Eaux een mooie camperplaats was met stroom voor maar 5,70 euri. Hier aangekomen bleek deze suggestie terecht. Er stonden een twintigtal campers, waaronder vele Nederlanders. Het aantal hadden we zelfs in de vijf weken van de hele reis niet gezien. Hier waren we rond de klok van drie uur zodat we de plaats nog even ingereden zijn met de fiets om nog effies te shoppen. Verder hebben we niet veel gedaan. Zo dadelijk gaat Ada lekker kip Hawai met rijst maken en ga ik nog even op de fiets terug naar de plaats om te kijken of er wat fotomateriaal te vergaren valt. Dit viel tegen want er was verder niet zoveel te zien. Wel blijken hier vele fietsroutes te beginnen. Maar jah,…daar hebben we geen tijd meer voor. We zullen blij zijn als we Storm weer kunnen knuffelen,en ook de kinderen en de rest van de familie weer gezond terug zullen zien. We horen van veel camperaars dat ze maanden onderweg zijn,dat zouden wij vooralsnog niet kunnen dan krijgen we echt heimwee naar iedereen.

top